دلم را بود از آن پیمانگسل امید یاریها
به نومیدی کشید آخر همه امیدواریها
رقیبان را ز وصل خویش تا کی معتبر سازی
مکن جانا که هست این موجب بیاعتباریها
به اغیار از تو این گرماختلاطیها که من دیدم
عجب نبود اگر چون شمع دارم اشکباریها
به سد خواری مرا کشتی وفاداری همین باشد
نکردی هیچ تقصیر، از تو دارم شرمساریها
شب غم کشت ما را یاد باد آن روز خوش وحشی
که میکرد از طریق مهر ما را غمگساریها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس ناامیدی و افسردگی خود سخن میگوید. او به معشوق اشاره میکند و میگوید که روابطش با دیگران و رقیبانش بر اثر این ناامیدی تحت تأثیر قرار گرفته است. همچنین از بیوفایی و سردی معشوق گله میکند و یادآور میشود که عشق و محبت بین آنها به دور از واقعیت شده و باعث شرمساریاش شده است. در نهایت، شاعر به یاد روزهای خوش و لحظات خوب گذشته میافتد که عشق و محبت در آنجا حاکم بوده است.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر شکستن پیمانها، دیگر هیچ امیدی به کمک و یاری ندارد و تمام امیدهایم به ناامیدی انجامید.
هوش مصنوعی: عزیزم، تا کی میخواهی رقبایت را به وصل خود امیدوار کنی؟ این کار باعث میشود که اعتبار و ارزش خودت از بین برود.
هوش مصنوعی: من به خوبی میدانم که در ارتباط با دیگران، گرم و صمیمانه رفتار میکنم. اما اگر چنین است، تعجبی ندارد که همچون شمع، اشک و غم و اندوه بسیار داشته باشم.
هوش مصنوعی: به خاطر وفاداریات به من، مرا به حال خواری کشاندی و این نتیجه طبیعی است. تو هیچ تقصیری نداری و من فقط به خاطر این وضعیت احساس شرمساری میکنم.
هوش مصنوعی: ما در شب غم، به یاد آن روزهای خوش میافتیم که وحشی (شاعر) با محبت به ما آرامش میداد و ما را از غمها دور میکرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به عرش عزتم جا داده است اقبال خواریها
نماند ضایع آخر فیض ضایع روزگاریها
چو با تیغ تضرع رو به سویم کرد دانستم
که تابد پنجهٔ خورشید را نیروی زاریها
به نام خویشتن گیری برات لامکان سیری
[...]
سپند آتشینجانم ندارم پایداریها
خدا داند کجا خواهم فتاد از بیقراریها
چهسان اکنون دهم از دست دامان جنون ناصح
گریبان میدریدم من که در دامنسواریها
کشیدن نیست آسان بار سنگین تعلق را
[...]
حریم عصمت آنگه ناقه عریان سواریها
نگون باد ازهیون چرخ این زرین عماریها
سراری عز و دولت را ستیزه چرخ کرد آخر
به دل دولت به درویشی عوض عزت به خواریها
یکی چونان که نیلوفر در آب از اشک ناکامی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.