یارب ز کهنه دیر جهان، وحشتم بده
وز مور و مار شور و شرش، نفرتم بده
از بهر گور، حسرت حسن عمل بس است
بر دولت جهان دل بی حسرتم بده
افگنده نفس، در گل و لای علایقم
تا آردم برون دل پر قوتم بده
مرد آزماست معرکه نفس و، من ضعیف
یارب بر این عدوی قوی، نصرتم بده
یا در جهاد نفس دل شیر ده مرا
یا غیرتی باین دل بی غیرتم بده
مزمن شده است علت بیدردیم بسی
از انفعال آن عرق صحتم بده
عمرم تمام گشته و، کار است ناتمام
فرصت ز مرگ غافل کم فرصتم بده
دادی چو ملک بندگیم، تخت دولتی
توفیق کامرانی، از این دولتم بده
در راه بندگی بسوی کعبه نجات
دادی چو دست و پای طلب، همتم بده
از دست خویشتن بتو آورده ام پناه
یا رب ز لطف جای در آن حضرتم بده
با نان خلق، نانخورش منت است و بس
از خوان لطف روی بی منتم بده
دارم نه تاب حاجت و، نی طاقت غنا
از مال بی نیازی بی ثروتم بده
در معدن کمال ز خورشید لطف تو
گوهر شدم، یگانه شدم، قیمتم بده
بردم نصیب خویش ز هر نعمتت کنون
از خوان شکر نعمت خود، قسمتم بده
بر داردم ز خاک، چو درویشی از کرم
تا سایمش بیا، سر بی نخوتم بده
بهر عطای مال، بکن همتم عطا
در خرج نقد عمر، ولی خستم بده
بیخان و مان عشق توأم، بهر یاد خویش
غمخانه دل ز جهان خلوتم بده
قفل جهنم سخن غیر کن لبم
وز ذکر خود، کلید در جنتم بده
کردی چو ساقی می معنی چو واعظم
یا رب می کلام، بکیفیتم بده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مناجاتی است که در آن واعظ قزوینی با ردیف «بده» پیاپی از خدا درخواست میکند. او بیزاری از دنیا، پیروزی در جهاد با نفس، فرصت پیش از مرگ، بینیازی بدون منت، توفیق شکرگزاری و فروتنی را میخواهد. در پایان، به عنوان واعظ و شاعر، از خدا میخواهد که سخنش اثر و گیرایی داشته باشد.
هوش مصنوعی: خدایا مرا از این دنیای کهنه که مانند بتکدهای فرسوده است بیزار و گریزان کن و از آشوب و بدیهای آن که مانند مور و مار آزاردهنده است، به من نفرت بده.
هوش مصنوعی: برای گور همین حسرت که چرا کار نیک بیشتری نکردهام کافی است. پس دلی به من بده که در حسرت ثروت و مقام دنیا نباشد.
هوش مصنوعی: نفس مرا در گل و لای دلبستگیهای دنیا انداخته است. دلی نیرومند به من بده تا مرا از آن بیرون بکشد.
هوش مصنوعی: نبرد با نفس جای آزمودن مردان است و من ناتوانم. خدایا مرا بر این دشمن نیرومند پیروز کن.
هوش مصنوعی: در جهاد با نفس یا دلی شیرگونه و دلیر به من بده، یا به این دل بیغیرتم غیرت و حمیت ببخش.
هوش مصنوعی: بیماری بیدردی و بیاعتناییام سخت کهنه و مزمن شده است. از شرمساری آن، عرقی به من بده که نشانهٔ بهبودی باشد؛ یعنی شرم من مایهٔ درمانم شود.
هوش مصنوعی: عمرم به پایان رسیده و کارم ناتمام مانده است. به منِ از مرگ غافل که فرصتم اندک است، مهلت و فرصتی بده.
هوش مصنوعی: چون کشور بندگی خود را که تخت سعادت است به من دادی، توفیق بهرهمندی از این سعادت را هم به من عطا کن.
هوش مصنوعی: در راه بندگی به سوی کعبهٔ رستگاری، چون دست و پای جستجو به من دادی، همت و اراده هم به من بده تا به مقصد برسم.
هوش مصنوعی: از دست خودم و نفس خودم به تو پناه آوردهام. خدایا از سر لطف در درگاه خودت جایی به من بده.
هوش مصنوعی: نانی که از مردم گرفته شود، خورشی جز منت ندارد. از سفرهٔ لطف خودت به من آبرویی بده که زیر منت کسی نباشد.
هوش مصنوعی: نه تحمل نیازمندی را دارم و نه توان ثروتمندی را. به جای مال، بینیازیای به من بده که به ثروت وابسته نباشد.
هوش مصنوعی: در کان کمال، به تابش خورشید لطف تو گوهری یگانه شدهام. اکنون ارزش و بهای مرا هم عطا کن.
هوش مصنوعی: از همهٔ نعمتهایت سهم خود را بردهام. اکنون از سفرهٔ شکرگزاری نعمتهایت نیز سهمی به من بده، یعنی توفیق شکر عطا کن.
هوش مصنوعی: اگر درویشی از روی بزرگواری مرا از خاک بلند کند، سری بیغرور به من بده تا آن را به پای او بسایم و فروتنی کنم.
هوش مصنوعی: در بخشیدن مال به من همت و بلندنظری عطا کن، ولی در خرج کردن سرمایهٔ عمر، مرا خسیس و صرفهجو کن تا عمر را بیهوده هدر ندهم.
هوش مصنوعی: در عشق تو بیخانمان شدهام. برای یاد کردن تو، غمخانهٔ دلی به من بده که از دنیا خالی و خلوت باشد.
هوش مصنوعی: لبم را قفلی بر دوزخ سخن گفتن از غیر تو قرار بده، و از یاد و ذکر خودت کلید در بهشت را به من بده.
هوش مصنوعی: خدایا چون مرا که واعظم، ساقی شراب معنا کردهای، به شراب سخنم اثر و گیرایی ببخش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.