|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون بهله بصید دلم آن مست برآرد
نی بهله، بتاراج جهان دست برآرد
در خانه آن چشم نگاهش متواریست
این خونی دل را که از آن بست برآرد
هردم که ز راهش برد آیینه بخانه
از باده دیدار، سیه مست برآرد
چون بوی گل آن شوخ چو از پرده برآید
هر راز که در پرده دل هست برآرد
ظالم بستم دست برآورده نترسد
مظلوم هم آخر بدعا دست برآرد؟
واعظ چو خس و خار، سبکباریم آخر
زین قلزم خونخوار گمان هست برآرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف احساس عاشقانه و درد دل ناشی از عشق می‌پردازد. او از جذبه و تأثیر چشمان معشوق سخن می‌گوید که همواره دلی را به شور می‌آورد و رازهای پنهان را نمایان می‌سازد. احساس لطیف و شکننده‌اش در برابر عواطف ظالم و مظلوم نیز بیان شده است، چرا که عشق و درد دل او همچون گلی است که در فضایی پیچیده و ناامن رشد می‌کند. در پایان، شاعر به محدودیت‌های زندگی و سفری در دنیای پر از رنج و محکومیت اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی دل من مانند پرنده‌ای از قفس آزاد می‌شود، آن عاشق می‌خروشد و نه تنها به زیبایی‌ها، بلکه به تمام دنیایی که به غارت رفته است، توجه می‌کند.
هوش مصنوعی: در خانه آن چشم، اثری از حضورش نیست و این دل خونین، از درد جدایی درمی‌نالد.
هوش مصنوعی: هر بار که آئینه به خانه می‌آورد، باده‌نشین سیه‌چهره‌ای از دیدار به وجود می‌آورد.
هوش مصنوعی: وقتی بوی گل آن معشوقه‌ی نازنین به مشام می‌رسد، همه‌ی رازهایی که در دل پنهان کرده‌ای آشکار می‌شود.
هوش مصنوعی: ظالم با دست خود ظلم می‌کند و نباید از مظلوم بترسد، زیرا در پایان، مظلوم نیز ممکن است با دعا و ناله دست به دعا بلند کند.
هوش مصنوعی: واعظ مانند خس و خار است و ما در این دنیای پرخطر و خونین، سرانجام سبکبار خواهیم بود و از آن بر می‌خیزیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.