|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان به کف گردد
کمان بردار، تا خورشید نارنج هدف گردد
از آن رو درج دل در دامن این دشت نگشایم
که می‌ترسم گرامی‌گوهر غم‌ها تلف گردد
به همواری نصیحت بیش در دل‌ها اثر دارد
ز نرمی قطره باران، در گوش صدف گردد
ز فکر این غزل آمد به یادم درگه شاهی
که سنگ از فیض خاک درگهش در نجف گردد
به ظاهر گرچه پروردم، ز خاک درگهش واعظ
دل دیوانه‌ام در بر مجنون جان به کف گردد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به حالتی از ناامیدی و فشار اجتماعی اشاره می‌کند و خواستار قیام علیه ظلم و ستمگران است. او با به کارگیری تمثیل‌های طبیعی، از جمله تیغ و خورشید، پیامی از نیاز به تغییر و اصلاح شرایط جامعه را منتقل می‌کند. همچنین، ترس از تلف شدن ارزش‌ها و گوهرهای انسانی در دنیای پر آشوب را بیان می‌کند و بر اهمیت لطافت و تأثیر مثبت نصیحت تأکید دارد. شاعر در انتها به یاد یکی از مراجع بزرگ دینی و ارتباطش با دیوانگی و عشق می‌افتد، که به نوعی نشان از جستجوی حقیقت و معنا در میان سختی‌ها دارد.
هوش مصنوعی: با قدرت و خشونت عمل کن ای ستمگر، تا همه جهان به خطر بیفتد. یا تیرت را بکش و هدف‌ات را به خورشید نارنجی رنگ قرار بده.
هوش مصنوعی: به همین دلیل دل خود را در آغوش این دشت نمی‌گذارم، زیرا می‌ترسم که جواهر ارزشمند غم‌هایم نابود شود.
هوش مصنوعی: نصیحت و حرف‌های خوب وقتی به آرامی و نرم‌خویی بیان شود، در دل‌ها بیشتر تأثیر می‌گذارد؛ همان‌طور که قطره‌های باران به آرامی باعث شکل‌گیری مروارید در صدف می‌شوند.
هوش مصنوعی: به یادم آمد که درگاه پادشاهی وجود دارد که حتی سنگ‌ها به برکت خاک آن مکان، در نجف تبدیل به چیزهای ارزشمند می‌شوند.
هوش مصنوعی: به ظاهر، من خود را از خاک و ریشه‌ای که در آن بزرگ شدم، پرورش داده‌ام. اما در باطن، وجود من مانند دل دیوانه‌ای است که در برابرم مجنون شده و جانم را در معرض خطر قرار می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.