فصل شباب رفت و، نیامد بکار هیچ
فیضی نیافتیم ازین نوبهار هیچ
دنیای شوم را نبود، هیچ اعتبار
با آنکه کس از او نگرفت اعتبار هیچ
از بسکه این جهان نبود دلنشین مرا
در دل نمی نشیند ازو جز غبار هیچ
در پیش زرپرست که فکرش همه زر است
باشد شمار زر، همه روز شمار هیچ
آخر هوای نفس تو، آه ندامت است
زین می ندیده است کسی جز خمار هیچ
واعظ نبوده بی تب و لرز از برای رزق
بر وی نشد هوای جهان سازگار هیچ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به افسوس و ناامیدی از گذر فصل جوانی و خوشیها میپردازد و میگوید که از بهار هیچ بهرهای نبرده و دنیا برایش بیاعتبار شده است. احساس میکند که هیچ چیز از این جهان دلنشین نیست و تنها باری از غبار در دلش نشسته است. همچنین به نقد زرپرستی میپردازد و میگوید که در دنیای پر از طمع، شمار زرها هیچ ارزشی ندارد. در پایان به هوای نفس و ندامت از این دنیا اشاره میکند و میگوید که در طلب روزی، هیچ کس به جز خود در نوسان نیست.
هوش مصنوعی: فصل جوانی ما تمام شده و دیگر به کار ما نمیآید. از این بهار جدید هم هیچ بهرهای نبردهایم.
هوش مصنوعی: در این دنیا که پر از بدیهاست، هیچ چیزی اهمیت ندارد، چرا که هیچ کس از او ارزش یا اعتبار نمیگیرد.
هوش مصنوعی: این جهان به اندازهای برای من دلنشین نیست که هیچ چیزی جز غبار در دل و یادم باقی نمیماند.
هوش مصنوعی: در حضور کسی که فقط به طلا و ثروت فکر میکند، ارزش و شمارش طلا اهمیت دارد و هیچ چیز دیگری برایش مهم نیست.
هوش مصنوعی: در پایان، خواستههای نفسانی تو، تنها حسرت و ندامت را به همراه دارد. هیچکس غیر از شخصی که در دام این نوشیدنی گرفتار شده، این حالت را تجربه نکرده است.
هوش مصنوعی: واعظی که در حین تأمل درباره روزی، اضطراب و لرزش نداشته باشد، نمیتواند در این دنیا هیچ حس سازگاری نسبت به زندگی داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.