سرنوشت جبهه میدانیم نقش پات را
قسمت تقدیر میخوانیم ما غمهات را
باعث شور قیامت قامت رعنات را
رونق بازار شکر خنده لبهات را
نایب عیسی مریم لعل روحافزات را!
قامتت را نارون سرمشق آزادی کند
ابرویت را ماه نو اقرار استادی کند
نرگست را مردمک تعلیم بیدادی کند
عشوهات با صد فسون آهنگ صیادی کند
الغرض خالی ندیدم از هنر یک جات را!
گر خرامد سرو آزادت به گلگشت چمن
شاخ طوبی بشکند از پا درآید نارون
خون شود مشک از خطت در ناف آهوی ختن
گل درد از عارضت جیب قبا و پیرهن
آفرین ای میر خوبان حسن بیهمتات را!
در بساط عارضت نرد تماشا باختم
اسپ ناکامی به راهت من ز فرزین ساختم
حلقه دام غلامی را به گوش انداختم
چون پیاده در رکاب توسنت میتاختم
از کرم یک ره نکردی شاه من رخمات را
طغرل از رمز لبت یک نکته افشا میکنم
شورشی در عرصه تحقیق برپا میکنم
حجتی من از خط لعلت هویدا میکنم
در میان شاعران ملک دعوی میکنم
شاهدم باشی تو نبود حاجتی اثبات را!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مخمس ستایشی عاشقانه از زیبایی معشوق است. شاعر قامت، ابرو، چشم، لب و خط معشوق را با سرو، ماه نو، نرگس و دم عیسی میسنجد و همه را برتر از آنها میشمارد. در بند چهارم با تصویرهای شطرنج از باختن و بندگی خود و بیاعتنایی معشوق شکایت میکند. در بند پایانی ادعای برتری در شاعری میکند و معشوق را که «شاهد» است، گواه این ادعا میگیرد.
هوش مصنوعی: جای پای تو را سرنوشتِ نوشتهشده بر پیشانیِ خود میدانیم و غمهایی را که از تو میرسد، سهمی میشماریم که تقدیر برای ما معین کرده است.
هوش مصنوعی: قامت زیبا و بلند تو را سبب برپا شدن آشوبی چون رستاخیز میدانیم و لبخندِ شیرینِ لبهایت را مایهٔ رونق بازار شکر.
هوش مصنوعی: و لب سرخ و جانبخش تو را جانشین عیسی پسر مریم میدانیم، زیرا مانند او مرده را زنده میکند.
هوش مصنوعی: درخت نارون قامت تو را الگوی راستی و آزادگی خود قرار میدهد و ماه نو به استادی ابروی کمانی تو در خمیدگی و زیبایی اعتراف میکند.
هوش مصنوعی: مردمکِ چشمِ نرگسمانندت به آن بیدادگری میآموزد و ناز و عشوهات با صد افسون آهنگ شکار دلها دارد.
هوش مصنوعی: خلاصه، هیچ جای وجود تو را از هنر و زیبایی خالی ندیدم.
هوش مصنوعی: اگر قامتِ سروگونهٔ تو برای گردش به چمن برود، شاخهٔ درخت طوبی از رشک میشکند و نارون از پا درمیافتد.
هوش مصنوعی: از رشکِ موهای نرم و خوشبوی گرد چهرهات، مشک در ناف آهوی ختن به خون بدل میشود و گل از حسرت چهرهٔ تو گریبان قبا و پیراهن خود را میدرد.
هوش مصنوعی: آفرین بر زیبایی بیمانند تو، ای سرور زیبارویان.
هوش مصنوعی: با اصطلاحات شطرنج میگوید: بر صفحهٔ چهرهٔ تو بازیِ تماشا کردم و باختم و در راه تو مهرهٔ وزیرم را به اسبِ ناکامی بدل کردم؛ یعنی همهٔ توان خود را در عشق تو باختم.
هوش مصنوعی: حلقهٔ بندگی تو را چون غلامان در گوش کردم و مانند پیادهای در رکاب اسب سرکش تو میدویدم.
هوش مصنوعی: ای شاه من، از سرِ بخشش یک بار هم به من که مات و حیرانِ رخسار توام روی نکردی. «رخ» و «مات» و «شاه» در اینجا ایهامی به اصطلاحات شطرنج دارند.
هوش مصنوعی: شاعر خود را خطاب میکند: ای طغرل، از راز لب یار نکتهای را آشکار میکنم و در میدان پژوهش و حقیقتجویی شوری برپا میکنم.
هوش مصنوعی: از خطِ سبزِ گردِ لب لعل تو برهانی آشکار میسازم و در میان شاعران این سرزمین ادعای برتری میکنم.
هوش مصنوعی: اگر تو گواه من باشی، دیگر برای اثبات ادعایم به دلیلی نیاز نیست. «شاهد» به معنای گواه و نیز معشوق زیبارو است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.