ای لعل لب تو جان عاشق
ابروی کژت کمان عاشق!
روز و شب و سال و مه نباشد
جز نام تو بر زبان عاشق!
بیخنده لعل تو نخندد
یکبار ز غم دهان عاشق
در مسلخ عشق سر بریدن
باشد مگر امتحان عاشق؟!
بیروی گل تو همچو بلبل
بر چرخ رسد فغان عاشق
هرگه به لبان لبان کشایی
خندد به لبان لبان عاشق!
تو روح روان عاشقانی!
رفتی تو رود روان عاشق!
یکبار ز راه مهربانی
بگذر طرف مکان عاشق
ای شوخ چرا خبر نداری
از طغرل ناتوان عاشق؟!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف معشوق و تأثیر او بر عاشق میپردازد. لبهای معشوق به عنوان مظهر زیبایی و زندگی برای عاشق معرفی میشود و ابروی کج او نماد قد و قامتش است. عاشق از خنده و لبخند معشوقش شاد است و بدون آن درد و غم را تجربه میکند. او در غم فراق معشوق جلوی مرگ قرار میگیرد و به عشقش وفادار میماند. در نهایت، شاعر از معشوق میخواهد که نسبت به حال او و عشقش آگاهتر باشد.
هوش مصنوعی: ای لعل لب تو! جان عاشق در ابروی کج تو همچون کمانی است؛ عشق تو هدف اوست.
هوش مصنوعی: روز و شب و سال و ماه برای عاشق تنها نام تو سر زبانش است.
هوش مصنوعی: بدون لبخند لبی زیبا، دل عاشق هرگز از درد نمیخندد.
هوش مصنوعی: در عشق، باید خود را قربانی کرد و تحمل آزمایشها و سختیها را داشت، مگر اینکه عشق واقعی خود را ثابت کنیم؟
هوش مصنوعی: اگر چهرهی تو نباشد، بلبل نیز بر آسمان ناله میزند و غم عاشقی را فریاد میکند.
هوش مصنوعی: هر بار که لبان دوستانه ای باز میشود، دل عاشق نیز شاد و خندان میگردد.
هوش مصنوعی: تو جان عاشقان هستی! به جمع آبهای جاری عاشقان پیوستی!
هوش مصنوعی: یک بار از جاده محبت عبور کن، به سوی محل عشق برو.
هوش مصنوعی: ای دوست شوخ، چرا از حال و روز طغرل که عاشق ناتوان شده، خبر نداری؟!
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.