خوبرویان شیوه حیرت شعارم کردهاند
همچو نقش پا به خود آیینهدارم کردهاند
چون قدح آغوش صد خمیازه عیش ابد
از شکست و گردش رنگ خمارم کردهاند
بشکفد گل از گلستان خیالم بعد ازین
بس که رنگ صد چمن نذر بهارم کردهاند
کسوتم شد گرچه عریانی ز قانون ازل
در بم و زیر محبت پردهدارم کردهاند
مژده پیغام وصلش داده از باد صبا
چشم حیران را به راهش انتظارم کردهاند
گرچه نومیدیست از وضع بتان با من ولی
از نگاه واپسین امیدوارم کردهاند
چون سحر یک کوکب بخت از دلم روشن نشد
تیرهبختیها چو شام از زلف یارم کردهاند
سوختم در آتش هجران و مردم از غمش
داغها چون لاله بر لوح مزارم کردهاند
نگذرد بر خاطرم فکر قیامت بعد ازین
تا شب هجر تو را روزشمارم کردهاند
همچو من دیگر نباشد هیچ داماد سخن
تا عروس بکر معنی در کنارم کردهاند
میبرم من در سخن امروز گوی از همدما
در سمند فکر چون معنی سوارم کردهاند
طغرلا عجز کمال حضرت بیدل نگر
آنقدر هیچم که از خود شرمسارم کردهاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به حیرتی که زیبایان در دلش ایجاد کردهاند اشاره میکند و میگوید که همچون یک آینه، خود را به تصویر میکشد. او از درد و زیبایی عشق و هجران سخن میگوید و بیان میکند که رنگ و بوی عشق در خوابهایش و بهار زندگیاش جاری است. علیرغم ناامیدیهایش، انتظار وصال و امید به آینده همچنان در دلش زنده است. شاعر به خاطر رنج هجران سوخته و غم آن همچون داغ بر دلش مانده است. او از این همه احساس، عجز و بیکسی دربارهٔ خود را بیان میکند و حس میکند که در کلامش تنها و شرمسار است.
هوش مصنوعی: زیبا رویان با رفتارهایشان مرا دچار شگفتی کردهاند، به گونهای که مانند ردی از پا به آینهای که خود نشان میدهد، تأثیر گذاشتهاند.
هوش مصنوعی: زمانی که مانند پیالهای، آغوشم را پر از خمیازههای طولانی از شادی بیپایان کردهاند، شکستها و تغییر رنگها، حال مرا به حالت مستی درآوردهاند.
هوش مصنوعی: گلها در خیال من شکوفا میشوند، چون بعد از این، زیبایی چمنها را به بهار تقدیم کردهام.
هوش مصنوعی: اگرچه به خاطر قانون اولی وجودم را پوشاندهاند و عریان هستم، اما از عشق و محبت پردهای بر من زدهاند که این حالت را پنهان میکند.
هوش مصنوعی: بادی از سمت صبح خبر وصل معشوق را آورده و چشمان منتظر من به راه او دوخته شدهاند.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه از وضعیت معشوقان ناامید شدهام، اما نگاهی که در آخرین لحظه داشتم، به من امید بخشیده است.
هوش مصنوعی: وقتی صبح روشن شد، ستارهی خوشبختی من از دل من ناپدید شد و بدبختیها مانند شب تاریک بر زلف یارم سایه افکندهاند.
هوش مصنوعی: در آتش جدایی سوختم و غمهایش همچون داغهای سرخ روی سنگ مزار من ثبت شدهاند.
هوش مصنوعی: پس از این دیگر به فکرم نمیرسد که به قیامت فکر کنم، چرا که در روزهای جدایی از تو، روزها را با حسرت میشمارم.
هوش مصنوعی: هیچ دامادی مانند من نیست که در کنار عروسی باکره، چنین معنایی از سخن را داشته باشد.
هوش مصنوعی: من امروز در کلامم به سویی میروم که همفکران را به چالش میکشم، زیرا ذهنم مانند یک سوارکار به دنبال معنی و مفهوم است.
هوش مصنوعی: به طوری که تعجب و کمال حضرت بیدل را میبینم، من به حدی از خودم ناامید و شرمندهام که احساس میکنم هیچ هستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با کدامین ذره سنجم آبروی اعتبار
آنقدر هیچم که از خود شرمسارم کردهاند
همین شعر » بیت ۱۲
طغرلا عجز کمال حضرت بیدل نگر
آنقدر هیچم که از خود شرمسارم کردهاند
آب و رنگ عبرتی صرف بهارم کردهاند
پنجهٔ افسوسم از سودن نگارم کردهاند
عالم غفلت نگردد پرده تسخیر من
عبرتم در دیده بینا شکارم کردهاند
گرد جولانم برون ازپردهٔ افسردگیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.