|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو باشد مایل بیداد شاهی
چه خیزد از فغان دادخواهی
ببخشا بر تهیدستان خدا را
بشکر آنکه داری دستگاهی
شبست و وادی و گمکرده راهم
مگر آید زغیبم خضر راهی
زخیل آن سگانم کو ندارد
بغیر از آستان تو پناهی
عجب دارم که چون میرم باین سوز
گلی روید زخاکم یا گیاهی
در آن ملکی که شاهی داورش نیست
مبارک ملکی و فرخنده شاهی!
طبیب خسته را بی‌جا مرنجان
حذر می‌کن ز آه بی گناهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از نابرابری‌ها و ظلم شاهان می‌گوید و به فریاد دادخواهی کسانی اشاره می‌کند که در برابر بیدادگری بی‌پناه هستند. او ضمن بیان این معضلات، به خداوند تقاضا می‌کند که بر تهیدستان رحم کند و شکر می‌گذارد که خود دارای امکاناتی است. همچنین، او در شرایطی که خود را در حال گم کردن راه می‌بیند، به انتظار آمدن کسی چون خضر برای هدایتش است. در نهایت، شاعر بر این باور است که در سرزمین‌هایی که حاکمان عادل وجود ندارند، حکومت خوش یمن و بادوام نخواهد بود و از دیگران می‌خواهد به خاطر درد و رنجش او را رنجانند.
هوش مصنوعی: وقتی که ظلم و ستم شاهانه بر پایه‌ی میل و خواسته‌های شخصی قرار گیرد، فریاد و درخواست دادخواهی از چه چیزی برمی‌خیزد؟
هوش مصنوعی: به کسانی که در تنگدستی به سر می‌برند، رحم کن و شکرگزار باش به خاطر این که تو وضعیت بهتری داری.
هوش مصنوعی: در این شب تاریک و بی‌راهه‌ای که در آن قرار دارم، انتظار دارم که شخصی از دور به کمکم بیاید و مرا به سمت درست هدایت کند.
هوش مصنوعی: من مانند آن سگانم که جز در آستان تو هیچ پناهگاهی ندارند.
هوش مصنوعی: عجب می‌کنم که وقتی به این آتش می‌روم، چرا از خاک من گلی یا گیاهی رویش می‌کند.
هوش مصنوعی: در سرزمین‌هایی که حاکمی عادل وجود ندارد، آن سرزمین خوش‌بخت و خوش‌شانس است که دارای پادشاهی درستکار باشد!
هوش مصنوعی: به پزشک خسته و ناراحت بی‌دلیل آزار نرسان، از این مسأله بپرهیز که او به خاطر بی‌گناهی‌اش آتش در دل دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به راه اندر همی شد شاهراهی
رسید او تا به نزد پادشاهی
نخستین کیّومرث آمد به شاهی
به گیتی در گرفتش پیشگاهی
زُدوده گردد از زنگِ تباهی
به چشمش خوار گردد شاه و شاهی
به قبرستان گذر کردم صباحی
شنیدم ناله و افغان و آهی
شنیدم کله‌ای با خاک می‌گفت
که این دنیا نمی‌ارزد به کاهی
نگارینا نرستی ز آب و در آب
سبک رفتاری و نیکو شناهی
بلی تو ماهی سیمی و هرگز
نترسد در میان آب ماهی
کنارم آبگیری هست و در وی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.