ای همچو مِهین مار برآویز و خشوک
بر زهر چو ماری و چو ماهی همه سوک
شست از طلب ترا شکستم خم و لوک
جای تو در آب تیره باد و گلِ شوک
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای همچو مِهین مار برآویز و خشوک
بر زهر چو ماری و چو ماهی همه سوک
شست از طلب ترا شکستم خم و لوک
جای تو در آب تیره باد و گلِ شوک
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تصویرسازی زیبایی از محبوب می‌پردازد و او را به ماه و ماری تشبیه می‌کند. او به تأثیر و زیبایی محبوب بر جان و دل خویش اشاره دارد و با ابراز عشق و longing، اذعان می‌کند که بی‌حضور محبوب، زندگی‌اش تیره و بی‌روح شده است. در نهایت، شاعر به احساس تنهایی و کمبود محبوب اشاره می‌کند و از او طلب می‌کند تا در زندگی‌اش حاضر شود.
ای مارِ به این بزرگی! برخیز و زهر مار و ماهی را در هر کُنج [سوک] به خشوک برسان!
هوش مصنوعی: من برای به دست آوردن تو تمام موانع را کنار زدم و حالا در این آب گل‌آلود و تیره، جایی برای تو ساخته‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.