از لطف دوست سکه دولت به نام ماست
اقبال یافتیم و سعادت غلام ماست
در جواب او
تا نان گرم و کله بریان به کام ماست
از روی عیش قلیه زنگی غلام ماست
هر دعوتی که در همه آفاق پخته اند
هر کس که می خورد ز نهاری و شام ماست
ریواج خواست از من بیچاره دل شبی
گفتم که چیست، گفت خیالات خام ماست
روز ازل که رفت قلم بهر هر کسی
غافل مشو که قرعه دعوت به نام ماست
سیری مرا چو صوفی مسکین امید نیست
بر اشتهای من چه گواه، این کلام ماست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره بزرگداشت و سپاسگزاری از دوستی است که باعث خوشبختی و سعادت شاعر شده است. شاعر به نقش مهم دوستی در زندگیاش اشاره کرده و بیان میکند که نعمتها و لذتهای زندگی به لطف این دوست به دست آمده است. او از غذاهای خوشمزه و دعوتهای مختلف صحبت میکند و میگوید که همه چیز به برکت این دوستی است. در پایان، شاعر به نوعی ناامیدی از سیری و خوشبختی اشاره میکند و میگوید که به جز وعدههای خوش، امیدی برای سیری ندارد.
هوش مصنوعی: به خاطر محبت دوستان، خوشبختی و موفقیت به نام ما ثبت شده و خوششانسی و سعادت در کنار ماست.
هوش مصنوعی: تا وقتی که نان داغ و شکار برشته شده در کنارت باشد، از خوشی و شادی زندگی و لذتی که از قلیه زنگی غلاممان میبریم حرف میزنیم.
هوش مصنوعی: هر نوع دعوتی که در دنیا آماده شده، هر کسی که از غذای ما استفاده کند، بهرهمند خواهد شد.
هوش مصنوعی: یک شب، دل بیچارهام از ریا و فریب خواست که بداند چیست. من پاسخ دادم که این فقط خیالهای بیاساس و ناچیز ماست.
هوش مصنوعی: در روز نخست که مقدرات هر فرد نوشته شد، فراموش نکن که دعوت به حضور، به نام ما است.
هوش مصنوعی: من به حالتی شبیه به یک درویش بینوا هستم و دیگر امیدی به پرهیز از دلخواهیهایم ندارم، زیرا این کلام گواهی بر حال من است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.