گنجور

وطواط » مقطعات » شمارهٔ ۵۲ - در حق امیر زنگی حبش

 

صفدری ، که از هنر اوست معالی دلخوش

دولت افگنده بدرگاه رفیعت مفرش

میر زنگی حبش ، آنکه حسامش کردست

روز اعدا بسیاهی چو رخ زنگ و حبش

شیر مردی ، که چو بیرون کند از ترکش تیر

[...]

وطواط
 

ادیب صابر » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۵۳

 

رویت از روم نشان دارد و زلفت زحبش

نکند عیش مرا جز حبش و روم تو خوش

خانه من ز جمال تو چو فردوس شده است

خانه فردوس شود با صنم حورا فش

آتش عشق توام کرد پرستنده خویش

[...]

ادیب صابر
 

سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایتِ شمارهٔ ۲۷

 

گفت خاموش که هر کس که جمالی دارد

هر کجا پای نهد دست ندارندش پیش

سعدی
 

کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۶۳۹

 

گنه دیده گراینست که کردم نگهش

دل مینادشب و روز بجز در نگهش

روی از ماه تمام ابروی او ماه نوست

دیدمی هر دو اگر دیده شدی مه به مهش

چون روم بر اثر او مرو ای سایه به من

[...]

کمال خجندی
 

کلیم » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۹

 

مرد هرچند سرافراز بود همچون شمع

آخر کار همان به که فروتن باشد

کلیم
 

صائب تبریزی » دیوان اشعار » تک‌بیتهای برگزیده » تک‌بیت شمارهٔ ۹۹۵

 

ساحلی نیست به از شستن دست از جانش

آن که سیلاب ز پی دارد و دریا درپیش

صائب تبریزی
 

حزین لاهیجی » غزلیات » شمارهٔ ۵۷۴

 

کرده ام خاک در میکده را بستر خویش

می گذارم چو سبو، دست به زیر سر خویش

ما سمندرصفتان بلبل گلخن زادیم

سبزه عیش ندیدیم زبوم وبرخوبش

در غمت صبر و ثباتم همه آشوب شده ست

[...]

حزین لاهیجی
 

رضاقلی خان هدایت » تذکرهٔ ریاض العارفین » فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین » بخش ۵۹ - نشاط اصفهانی

 

جای رحم است بر آن بندهٔ مسکین فقیر

که برانند و ندانند چه باشد گنهش

رضاقلی خان هدایت
 
 
sunny dark_mode