گنجور

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۰

 

ساقیا مستان خواب آلوده را بیدار کناز فروغ باده رنگ رویشان گلنار کن
لاابالی پیشه‌گیر و عاشقی بر طاق نهعشق را در کار گیر و عقل را بیکار کن
گر ز چرخ چنبری از غم همی خواهی نجاتدور باده پیش گیر و قصد زلف یار کن
پنج حس و چار طبع از پنج باده برفروزوز دو گیتی دل […]


متن کامل شعر را ببینید ...

سنایی