چو از بهر هر کس دری سفتنی‌ست

سرودی هم از بهر خود گفتنی‌ست

چو میدانی که این ناگفتنی است

دُرِ اسرار کل ناسفتنی است

هر دم سخن ز دُرج دهان تو گفتنی است

در ملک نظم گوهر نایاب سُفتنی است

آئینه شخص عیب ز اظهار عیب شد

عیب کسان به شرع بصیرت نهفتنی است

گوید بلند گفتن آهسته ای خبیث

[...]

چه میگویم این راز ناگفتنی است

در این باغ این غنچه نشکفتنی است

از چه وامانم، چو فرصت رفتنی است

چون نگویم، کاین حکایت گفتنی است