خاصه آن سیلی که از دست توست

که قفا و سیلیش مست توست

گشاد طلسمات در دست توست

بلندی جادوگران پست توست

پا نه به طرف باغ که گل زیر دست توست

بالا نما که سرو سرافراز پست توست

آن باغ نوبری که رسیده ست میوه اش

گرد تو نیزه های جفا خاربست توست

تیری به دل خلید که ذوقش به جان رسید

[...]

چو سر رشته کار در دست توست

کننده به هر کار پابست توست

محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟

پر خون دهان جام می از پشت دست توست

چون تاک در سراسر این باغ و بوستان

هر نخل سرکشی که بود زیر دست توست

لعلی که ساخته است نگین دان ز تاج زر

[...]

میخانه‌ی صبوحی دل چشم مست توست

لبریز نشأه غنچه‌ی ساغرپرست توست

در خون چو طفل اشک طپد ناله در دلم

این زخم کاری از مژه‌ی تند شست توست

در دام اضطراب تو ما را فکنده‌ای

[...]

رشتهٔ جان‌های ما در دستِ توست

هستی ما را وجود، از هستِ توست