دگرباره کسری برانگیخت اسب

چپ و راست برسان آذرگشسب

ازان پس نشست از بر تازی اسب

بیامد به نزدیک ایزدگشسب

ز بهرام بهرام پورگشسب

سواری سرافراز و پیچنده اسب

دگر آنک بد نام ایزدگشسب

کز آتش نه برگاشتی روی اسب

به پشت سپه بود همدان گشسب

کجا دمّ شیران گرفتی به اسب

به دست چپش بود پیدا گشسب

که بگذاشتی آب دریا براسب

به پیش اندرون بود همدان گشسب

که در نی زدی آتش از سم اسب

پس آنگاه بهرام و ایزد گشسب

نشستند با جنگجویان بر اسب

چهار از یلان نیز آذرگشسب

ازان جنگیان برنشاند بر اسب

بفرمود زان پس که پیداگشسب

همی با سواران نشیند براسب

پس آنگاه خاقان چنان هم بر اسب

ابا موبد خویش پیداگشسب

همی‌راند تا پیش آن کاخ اسب

پس پشت او بود ایزد گشسب

زمانی بدر بود ایزد گشسب

گرفته بدست آن گرانمایه اسب

اگر نیز بهرام پورگشسب

بران خاک درگاه بگذارد اسب

چنین گفت زان پس بپیداگشسب

که‌ای تیغ زن شیر تازنده اسب

همی بر جهاند یلان سینه اسب

که تا من ز بهرام پور گشسب

به پاسخ چنین گفت آیین گشسب

که بی‌تو مبیناد میدان و اسب

زمانی بنخچیر تازیم اسب

زمانی نوان پیش آذر کشسب

چوبشنید گفتارش آیین گشسب

هم اندر زمان کس فرستاد و اسب

نشسته بخیمه درآیین گشسب

نه کهتر نه یاور نه شمشیر واسب