نور حق بر نور حس راکب شود

آنگهی جان سوی حق راغب شود

مبادا که اغیار غالب شود

بر اسب خرد دیو راکب شود

ای دیده ور به روز کجا چهره شب شود

هم چشم آفتاب چرا ذو ذنب شود

در شیشه می گل شفق و صبح محشرت

خورشید من چو ساقی بزم طرب شود

نازت نشد حریف زبان شکایتم

[...]

چون احد توحید را جاذب شود

آن شود مغلوب و آن غالب شود

خصم آید از پی و غالب شود

عار و ذلت را خود این موجب شود

کس ز خصم ار در غزا، هارب شود

نیست فرمان که بر او غالب شود

گر محارب از عمل تائب شود

یاری اش بر اهل دین واجب شود

تا که آن بر میل او موجب شود

وصل او را در نظر طالب شود

هستی موهوبیش غالب شود

نی که ممکن در فناء واجب شود

چون بجان عبد خود راکب شود

جان به تن لیکن ز تن غایب شود

چون خودی را از خدا طالب شود

جمله عالم مرکب او راکب شود