گر این پرسش از من بماند نهان

نمانم ترا زنده اندر جهان

فرستم به نزدیک شاه جهان

تنت را کنم زیر گل در نهان

که مانندهٔ سام گرد از مهان

سواری پدید آمد اندر جهان

چنین بر شده نامت اندر جهان

بدین بازگشتن مگردان نهان

همی رفت منزل به منزل جهان

شده چون شب و روز گشته نهان

کسی کاو بود پهلوان جهان

میان سپه در نماند نهان

ترا بی‌نیازی دهم در جهان

گشاده کنم گنجهای نهان

جوانی چنین ناسپرده جهان

نه گردی نه نام‌آوری از مهان

چرا مهر باید همی بر جهان

چو باید خرامید با همرهان

نشانی شد اندر میان مهان

نزاید چنو مادر اندر جهان

چو فرزند تو کیست اندر جهان

چرا گفت باید سخن در نهان

سیاوش چنان شد که اندر جهان

به مانند او کس نبود از مهان

که اندر شبستان شاه جهان

نباشد شگفت ار شوی ناگهان

یکی سور فرمود کاندر جهان

کسی پیش از وی نکرد از مهان

که فرزند آرد ورا در جهان

به دیدار او در میان مهان

همی گفت کز کردگار جهان

یکی آرزو دارم اندر نهان

یکی کودکی دارم اندر نهان

ز پشت تو ای شهریار جهان

به ایرانیان گفت شاه جهان

کزین بد که این ساخت اندر نهان

بگفتم همه هرچ شاه جهان

بدو داد خواست آشکار و نهان

چنین گفت موبد به شاه جهان

که درد سپهبد نماند نهان