چنان بد که دارنده هر بامداد

برفتی دوان از بر هفتواد

چنان شد دژ نامور هفتواد

که گردش نیارست جنبید باد

هیم رفت پیش اندرون هفتواد

به جنگ اندرون داد مردی بداد

سپهبد بدی بر دژ هفتواد

همان پرسش کار بیداد و داد

به تندی بیامد سوی هفتواد

به گردون برآمد سر بدنژاد

چو آگاه شد زان سخن هفتواد

ازیشان به دل در نیامدش یاد

برآن گونه شد لشکر هفتواد

که گفتی بجنبید دریا ز باد

ز کشتی بیامد بر هفتواد

دل هفتواد از پسر گشت شاد

به جهرم یکی مرد بد بدنژاد

کجا نام او مهرک نوش‌زاد

تو در جنگ با کرم و با هفتواد

بسنده نه‌ای گر نپیچی ز داد

برآسود یک چند و روزی به داد

بیامد سوی مهرک نوش‌زاد

که بگریخت از کرم وز هفتواد

وزان بی‌هنر لشکر بدنژاد

نماند همین نیز بر هفتواد

بپیچد به فرجام این بدنژاد

چه سازیم با کرم و با هفتواد

که نام و نژادش به گیتی مباد

ز گفتار ایشان دلش گشت شاد

همی رفت پیروز و دل پر ز داد

چو آگاه شد زان سخن هفتواد

دلش گشت پردرد و سر پر ز باد

وزان جایگه رفت پیروز و شاد

بگسترد بر کشور پارس داد

سوی لشکر کرم برگشت باد

گرفتار شد در میان هفتواد

اگر گم شود از میان هفتواد

نماند به چنگ تو جز رنج و باد

چو تاج بزرگی به سر برنهاد

چنین کرد بر تخت پیروزه یاد