خونم به جوش آمده تیغ نگاه کو
مو تیر می کشد به تنم صیدگاه کو
دل وصف عیش زخم خدنگت به سینه داشت
هرمو جدا به ناله درآمد که آه کو
نزدیک شد که وحشی آوارگی شوم
تدبیرهای چشم تغافل پناه کو
خورشید عیش از افق مدعا دمید
فرقی دگر میان سفید و سیاه کو
شرمنده داردم ز گنه ترک می اسیر
آن گریه های نیمشب عذرخواه کو


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شدت از تیر نگاه معشوق رنج میکشد و احساس عذابی عمیق را به تصویر میکشد. او با ناله و افسوس از جدایی و غفلت معشوق سخن میگوید و از خود میپرسد که چه فرقی میان شادی و اندوه باقی مانده است. همچنین، احساس شرمندگی به خاطر ترک میکردن عشق و گریههای شبانهاش را ابراز میکند و در نهایت به جستجوی عذرخواهی میپردازد. غزل به طور کلی حاکی از میل و نالههای عاشقانه است که در سایه جدایی قرار دارد.
هوش مصنوعی: احساسات تندی در درونم بیدار شده و نگاه دیگری مانند تیری به جانم مینشیند. جایی که من به دام افتادهام کجاست؟
هوش مصنوعی: دل از زیبایی و لذت عشق تو زخمهای عمیق و دردناکی برداشت؛ هر مو که جدا شد، با نالهای بلند گفت: آه کجا و چه خبر است!
هوش مصنوعی: نزدیک است که من به حالت وحشت و آوارگی دچار شوم، پس به من بگو که چه تدبیری برای پنهان کردن نگاههام دارم.
هوش مصنوعی: خورشید شادی از سمت افق طلوع کرد، و این باعث شد که دیگر تفاوتی میان روشنایی و تاریکی وجود نداشته باشد.
هوش مصنوعی: من از گناهم شرمندهام و به خاطر عشق و دلتنگیام، در دل شب گریه میکنم و از کسی که از من دور است، طلب عذر و بخشش دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شرع از نظام ماند شریعت پناه کو
خورشید شرع پرورش عرش اشتباه کو
گیرم فلک مقابل او خیمه میزند
آن حشمت و بزرگی و آن دستگاه کو
خورشید اگر به مسند دوران بود عزیز
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.