لاله داغم ز گلزار جگر جوشیدهام
آتشین موجم ز بحر چشم تر جوشیدهام
قطره باران نیسانم که در دریای عشق
گاه با طوفان و گاهی با خطر جوشیدهام
بر رگ جان خوردهام زین کینهجویان نیشتر
همچو خون خود به هرکس بیشتر جوشیدهام
نخل امیدم ندارد حاصلی جز سوختن
از نهال شعله مانند شرر جوشیدهام
کی شناسد این خزف بیمایگان قدر اسیر
گوهرم در سینه بحر هنر جوشیدهام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از غم و درد عشق سخن میگوید و به بیان احساسات عمیق خود میپردازد. او خود را مانند لالهای در آتش، و قطره بارانی در دریای عشق میبیند که بر اثر طوفانها و خطرات تجربههای خود را به دست آورده است. شاعر از زخمها و کینههایی که از طرف دیگران دیده میگوید و احساس میکند که امیدش به نتیجه نرسیده و تنها سوختن را به همراه دارد. او در پایان به ارزش و گوهری که در وجودش نهفته است اشاره میکند، اما ناشناخته بودن آن در میان ناچیزها را حس میکند.
هوش مصنوعی: من همانند لالهای هستم که از دل باغ، با درد و گرما به وجود آمدهام و احساساتم مانند موجی آتشین از دریاچۀ چشمانم بیرون میجوشند.
هوش مصنوعی: من به مانند قطره بارانی در ماه نیسان هستم که در دریای عشق، گاهی تحت تأثیر طوفانها و گاهی در معرض خطرات، به سطح میآیم و اوج میزنم.
هوش مصنوعی: من به خاطر کینهورزان زخم عمیقی بر جانم دارم و مانند خون خود، به هر کسی که نزدیکتر شدهام، بیشتر جوشیده و جاری شدهام.
هوش مصنوعی: نخل امیدم هیچ میوهای ندارد جز این که بسوزم، زیرا از مانند شعله جوانی زاده شدهام.
هوش مصنوعی: چه کسی ارزش این زرق و برق بیاساس را میداند؟ من مانند یک گوهر در دل دریا به خاطر هنر خود سیالی دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.