|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
اشک گلگونم به راه وعده می کارد چراغ
جلوه شمع قدی از خاک بردارد چراغ
هر نفس در سینه تنگم چراغان دگر
با خیال او شبم تا صبح بشمارد چراغ
در قمار سوختن داد تماشا می زنم
من دلی دارم اگر پروانه ای دارد چراغ
گر نباشد غیرت عاشق نقاب حسن پاک
روز روشن از پر پروانه می بارد چراغ
از کف خاکسترم صبح امیدی می دمد
شام خواب آلوده ام در زیر سر دارد چراغ
تیرگی از پرتو یادش گلستان من است
از سویدای شبم گل در بغل دارد چراغ
شب ز آهم بلبل از پروانه نشناسد اسیر
کس به گلشن گر برای امتحان دارد چراغ
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با احساس عمیق عاشقانه‌ای خواسته‌های درونی خود را بیان می‌کند. او اشک‌هایش را به مثابه چراغی می‌داند که در مسیر وعده‌ها می‌درخشد و جلوه محبوبش را همچون شمعی از خاک برمی‌دارد. هر نفس او به یاد محبوبش، چراغان است و لحظه‌هایش با خیال او سپری می‌شود. شاعر از سوختن در قمار عشق صحبت می‌کند و به غیرت عاشقانه اشاره دارد که حقیقت زیبایی را نمایان می‌سازد. در نهایت، شاعر با یاد محبوبش شب تاریک خود را روشن کرده و زندگی‌اش را به نور امید گره می‌زند.
هوش مصنوعی: گریه‌ی سرخ من در مسیر وعده، روشنای می‌کارد. زیبایی مانند شمعی، قدسی از خاک برمی‌دارد.
هوش مصنوعی: هر لحظه در دل تنگم، مثل چراغی روشن می‌شود و با فکر او شب را به صبح می‌رسانم تا صبح خود را بشمارد.
هوش مصنوعی: من در بازی عشق مانند قماربازها به خطر افتادم و تماشا می‌کنم. دلم شعله‌ای دارد، همان‌طور که پروانه‌ای به دور نور چراغ می‌چرخد.
هوش مصنوعی: اگر عشق درون قلب عاشق وجود نداشته باشد، زیبایی موفق نمی‌شود تا روشنایی روز را به وجود آورد و مانند پروانه‌ای که در نور می‌رقصد، حقیقت را نشان دهد.
هوش مصنوعی: از دل خاکستری که به جا مانده از روزهای سخت، صبحی پر از امید بوجود می‌آید. در شب، زمانی که خواب عمیق به من غلبه کرده، چراغی در کنار سرم وجود دارد که نماد روشنی و امید است.
هوش مصنوعی: یاد او روشنی‌بخش زندگی من است و در دل شب تار، گل‌ها را در آغوش دارم و نور را با خود دارم.
هوش مصنوعی: شب، بلبل به خاطر صدای آه من پروانه را نمی‌شناسد؛ اگر کسی در گلستان می‌خواهد امتحان کند، چراغی روشن دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.