حیا پرورد نازی از دل اندوهگین مگذر
حجابت می کشد درد سر از آه حزین مگذر
غباری هر طرف چون ذره در پرواز می آید
قیامت می شود از آه مشتاقان چنین مگذر
به عشق آشناییها به جان بیوفاییها
که مست سرگرانی از دل ما بیش از این مگذر
ز یکتایی غبار نیستی تسخیر عالم کرد
سلیمان گر شوی زنهار از این نقش نگین مگذر
شراری بلکه افروزد چراغ کشته ما را
اسیر از پشتگرمیهای آه آتشین مگذر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف عشق و درد و جاذبههای آن میپردازد. او میگوید که حیا و حجاب همواره او را در تأمل و اندوه فرو میبرد و از این دردها نمیتواند عبور کند. همچنین، عشق به دیگران و بی وفاییها او را به وجد میآورد و در این طریق از غبار وجودی و حوادث زندگی ابراز نگرانی میکند. شاعر به قدرت عشق و آتش دل اشاره میکند و هشدار میدهد که از این تجربیات نمیتواند به سادگی عبور کند، زیرا آنها او را به شدت تحت تأثیر قرار میدهند.
هوش مصنوعی: شرم و حیا که نشانهی زیبایی و لطافت است، به دل اندوهگین زیبایی نده. حجاب تو باعث میشود که از درد و رنجهای غمناک دور بمانی.
هوش مصنوعی: هر طرف غباری به مانند ذرات معلق در هوا پراکنده میشود و دلتنگی عاشقان باعث میشود که اوضاع به شدت ملتهب و بحرانی گردد؛ پس با چنین وضعیتی بیتوجهی نکن.
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و آشناییها، به بیوفاییها توجه نکن که شادمانیها باعث شدهاند که دل ما دیگر تاب و حوصله این مسائل را نداشته باشد.
هوش مصنوعی: با یگانگی و عدم وابستگی به چیزهای مادی، سلیمان عالم را تحت تسلط خویش درآورد. پس مراقب باش که از این نقش و نگین که نماد قدرت و ثروت است، عبور نکن.
هوش مصنوعی: شعلهای باشد که چراغ ما را روشن کند و ما را از ناامیدی و درد عمیق رها سازد. به یاد داشته باش که امیدهای سوزان را فراموش نکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.