|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خار گلزار وفا گل می‌کند
بیزبانی کار بلبل می‌کند
با دلش یکرنگی ما بیشتر
عشوه در کار تغافل می‌کند
مفت من آیینه روی تو را
جام می هر لحظه گل گل می‌کند
شکوه رنگین بهار درد و داغ
شوقش اظهار تجمل می‌کند
سرگرانی سرمه چشم نیاز
شکوه سرگرم تغافل می‌کند
از بیابان‌ها چه‌ها شرمنده‌ام
گریه‌ام عرض تجمل می‌کند
خار خشکم غربتم سرشار تر
شعله از بال و پرم گل می‌کند
از اسیر بینوا خجلت کشم
خضر را خضر توکل می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساسات عمیق خود نسبت به وفا و عشق می‌پردازد. او به تضاد زیبایی و سختی در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که در دلش بیش از هر چیزی رنگین‌کمانی از محبت و دقت وجود دارد. او این عشق را به گونه‌ای توصیف می‌کند که هم موجب شوق و سروری است و هم درد و داغی را در دل به همراه دارد. در نهایت، شاعر احساس غم و خجلت خود را از ناتوانی در بیان این عشق عمیق مطرح می‌کند و به نوعی از ضعف خود در برابر عشق و زیبایی یاد می‌کند.
هوش مصنوعی: خارهای گلزار وفا بدون زبان تظاهر به زیبایی و محبت می‌کنند، در حالی که بلبل تنها با آوازش می‌تواند عشق و احساسش را به گوش برساند.
هوش مصنوعی: او با دل ما صمیمی است و به همین دلیل بیشتر در کار خود بی‌خبر و تظاهر می‌کند.
هوش مصنوعی: هر لحظه که به چهره زیبای تو نگاه می‌کنم، حالتی شاداب و مست‌کننده به من دست می‌دهد، مانند اینکه از جام می نوشیده‌ام و دل و جانم پر از شوق و نشاط می‌شود.
هوش مصنوعی: زیبایی و شکوه بهار با تمام درد و آرزویش، به گونه‌ای خود را نشان می‌دهد که گویی در حال تزیین و خودآرایی است.
هوش مصنوعی: نگاه پر از نیاز و زیبایی، با بی‌توجهی به غفلت و سرگرمی، خود را مشغول می‌کند.
هوش مصنوعی: از صحراها و بیابان‌ها شرمنده‌ام و اشک‌هایم به گونه‌ای خود را نشان می‌دهند که مانند یک نمایش تجملی به نظر می‌رسند.
هوش مصنوعی: در غربت و تنهایی‌ام، سختی‌ها و دردهایم بیشتر می‌شود و احساس می‌کنم که روح و وجودم در آتش بیشتری می‌سوزد. همچنین عشق و زیبایی‌ها در درونم شکوفا می‌شود.
هوش مصنوعی: من از اینکه خضر، که نماد راهنمایی و نجات است، به حال اسیر بیچاره‌ای دلخوش باشد، شرمنده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.