جان سختی دلم را بیداد می شناسد
قدر ستمکشان را فرهاد می شناسد
مشت غبار عاشق در دام اضطراب است
گشتیم خاک و ما را صیاد می شناسد
چون تیغ عشق بارد بیجاست لاف طاقت
از سر گذشتگان را جلاد می شناسد
ما رازدار عشقیم رسوا چرا نباشد
گلبانگ بیزبانی فریاد می شناسد
دارد نگاه عاشق اکسیر آشنایی
چشمش به خاک هر کس افتاد می شناسد


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر ابراز احساسات عمیق و پیچیده عاشقانه است و نویسنده به توصیف حال و هوای عشق و تب و تاب آن میپردازد. روحیهی مصیبتزده و رنج دیدهی عاشق به تصویر کشیده میشود که خود را در چنگال اضطراب و غم مییابد. در این مسیر، عشق به عنوان تیغی شکننده شناخته میشود که قدرت و آسیبپذیری را به طور همزمان به نمایش میگذارد. در نهایت، شاعر به بیان این نکته میرسد که عشق آمیخته به راز و رسوایی است و در عین بحران و سکوت، قابلیت شناسایی دیگران را نیز داراست.
هوش مصنوعی: دل من به سختی طاقت میآورد و این درد و رنج را به خوبی میشناسد، مانند فرهاد که ارزش زحمت و تحمل را درک میکند.
هوش مصنوعی: عاشق مانند ذرهای از غبار در دامی گرفتار شده است و در جستجوی خاک و ریشههای خود، متوجه میشود که صیاد، او را شناخته و به دنبال اوست.
هوش مصنوعی: وقتی عشق همچون تیغی بر دل مینشیند، دیگر سخن از قدرت و استقامت گذشتگان بیمعناست، زیرا عشق به خوبی میتواند نشان دهد که چه کسی واقعاً توانایی تحمل درد و رنج را دارد.
هوش مصنوعی: ما در عشق رازدار هستیم، چرا باید رسوا شویم؟ فریاد ما حتی بدون زبان هم شنیده میشود.
هوش مصنوعی: چشم عاشق مانند یک داروی جادویی است که هر کسی به آن نگاه کند، بلافاصله او را میشناسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جان سختی دلم را بیداد می شناسد
قدر ستم کشان را فرهاد می شناسد
مشت غبار عاشق در دام اضطراب است
گشتیم خاک و ما را صیاد می شناسد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.