|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چنان زخوی تو هر کس به هر دیار گریخت
که دشت در صدف و بحر در غبار گریخت
به دیده دشت غزال رمیده می آید
مگر ز وحشت مجنون بیقرار گریخت
تپیدن دل ما رنگ بند وحشت شد
نگفت بهر چه مجنون بیقرار گریخت
اسیر اینهمه کی داشت راه حرف گریز
گریز پا مگر از وحشت خمار گریخت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساس ترس و گریز از واقعیت‌های زندگی می‌پردازد. او به توصیف حالتی می‌پردازد که در آن افراد به دلیل نگرانی و ناامنی از دیاری به دیار دیگر می‌گریزند. از دل تپنده و وحشت‌زده خود صحبت می‌کند و به وضعیت مجنون اشاره می‌کند که در تلاش برای فرار از وحشت‌های درونی‌اش است. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که گریز از این دلشوره‌ها و مشکلات، به سادگی ممکن نیست.
هوش مصنوعی: هر کسی به دنبال تو از هر جایی که بود فرار کرد، به طوری که دشت به مانند صدف و دریا به صورت غبار پنهان شد.
هوش مصنوعی: در دشت، غزال سرگردان و ترسیده‌ای به چشم می‌خورد که به خاطر وحشت مجنون، بی‌تاب و بیقرار فرار می‌کند.
هوش مصنوعی: دل ما به شدت می‌تپد و این تپش به خاطر ترس و وحشت است، اما نمی‌دانیم که چرا مجنون، این‌چنین بی‌تاب و ناآرام فرار کرده است.
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به حالتی اشاره می‌کند که کسی یا چیزی از ترس و اضطراب به فرار می‌افتد. او با واژه‌هایی چون "اسیر" و "وحشت" بیان می‌کند که در شرایطی خاص، راهی جز فرار باقی نمانده و در این حالت، عدم توانایی در بیان احساسات و افکار اصلی را نشان می‌دهد. در نهایت، نمایشگر وضعیتی است که شخص از غم و اندوه سرشار به دنبال راهی برای رهایی می‌گردد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریخت
ز چارموجه غم در دهان مار گریخت)
(خوشا کسی که ازین سایه های پا به رکاب
به زیر سایه آن سرو پایدار گریخت)
ز گر مخوییت آتش ز لاله زار گریخت
ز زهر چشم تو صیاد از شکار گریخت
مگر به گردش چشم تو سال عاشق گشت
که عید ناشده امسال او به پار گریخت
رمیده شهر به صحرا ز دل تپیدن من
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.