دردمندیم و از دوا ایمن
بینوائیم وز نوا ایمن
در خرابات خلوتی داریم
خوش نشسته در این سرا ایمن
به خدا هر که باشد او باقی
همچو ما گردد از فنا ایمن
هر که خواهی و هر که بینی بود
یار ما باشد و ز ما ایمن
قدمی نه در آ به میخانه
تا که گردی چو اولیا ایمن
باش ایمن ز خوف بیگانه
بنشین پیش آشنا ایمن
بندهٔ سید خراباتی
رند مستیم و از شما ایمن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساس درد و ناتوانی میپردازد و به این نکته اشاره میکند که در شرایط سخت همچنان از دروای و نوا بینیاز است. او به فضای خرابات و تجمع در آن اشاره میکند و آرامش و ایمنی را در کنار دوستان و آشناها مییابد. شاعر همچنین به فنا و زوال هستی اشاره میکند و معتقد است که همه انسانها در نهایت به یک سرنوشت مشترک دچار خواهند شد. در نهایت، او خود را به عنوان یک رند مست معرفی میکند که در کنار دیگران از زندگی و دوستی لذت میبرد.
هوش مصنوعی: ما از درد رنج میبریم و از داروها بیخبر و ناآگاهیم، همچنین از آهنگ و موسیقی نیز بیخبر هستیم.
هوش مصنوعی: در مکانی که به دور از شلوغی و جنجال است، به آرامش نشستهایم و در این فضا احساس امنیت میکنیم.
هوش مصنوعی: به خدا قسم، هر کسی که باشد او نیز مانند ما از فنا و زوال بینیاز خواهد شد.
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهی و هر کسی که ببینی، میتواند دوست ما باشد و از ما در امان است.
هوش مصنوعی: اگر قدمی به سمت میخانه بگذاری، باید مراقب باشی که همچون اولیا در امان بمانی.
هوش مصنوعی: در محیطی امن و آرام باش و کنار دوستان و آشنایان خود بنشین تا از نگرانی و ترس بیگانگان در امان بمانی.
هوش مصنوعی: من بندهٔ شخصی هستم که در دنیای میگساری و بیخیالی زندگی میکند و در حال حاضر احساس امنیت و آسایش دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.