|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، عاشق از معشوق میخواهد که چهره زیبای خود را به نمایش بگذارد تا دلهای عاشقان را به سمت خود جلب کند. او ابراز میکند که جز جانش هیچ چیز برای معشوق نخواهد داد و در شب جدایی، تنها امیدش به دیدن چهره زیبای معشوق است. همچنین اشاره میکند که از زیبایی معشوق هیچ نتیجهای جز روی او نمیگیرد و به دنبال نوازش و توجه معشوق است.
هوش مصنوعی: ظاهر زیبا و دلنشین خود را نشان بده تا عاشقان و دلبران، مسیر خود را پیدا کنند.
هوش مصنوعی: برای تو جز جانم چیزی از دستم نمیرود، چگونه میتوانم کمکی بکنم وقتی که خودم را از دست دادهام؟
هوش مصنوعی: شب جدایی من روشن میشود اگر تو چهرهات را مانند ماه نشان دهی.
هوش مصنوعی: ما از زیباییها و خوبیهایت هیچ بهرهای جز دیدن روی تو نداریم، چونکه خودت برای ما کافی و ارزشمند هستی.
هوش مصنوعی: شاهدی را که به خاطر جداییاش دلگیرم، با محبت و نرمش ارادهاش را نوازش کن تا گهگاهی به یاد من بیفتد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پرده بگشا ز روی چون مه خویش
که بجانم ز بخت گمره خویش
میکشد سرو، پیش بالایت
شرمساری ز قد کوته خویش
مینوازم چو چنگ در بر خود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.