درد تو جان من به جز این تن نمیکشد
این بخیه غیر رشته و سوزن نمیکشد
دل را اگر چه نزد رقیبان بود دوا
سازد به درد و منت دشمن نمیکشد
بیسرو قد و سبزه خط و گل رخت
دل سوی باغ روضهٔ رضوان نمیکشد
روی تو آفتاب و به هرجا کشید تیغ
من سوختم ز حسرت و بر من نمیکشد
تا شاهدی به دیدهٔ دل دید روی یار
منت دگر ز دیدهٔ روشن نمیکشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از تحمل درد عشق با تنی نزار سخن میگوید و ترجیح میدهد با درد بسازد تا منت رقیب و دشمن را بکشد. زیبایی یار را چنان میداند که بی آن حتی بهشت هم دل را نمیکشد، و از اینکه تیغ خورشیدوار چهرهٔ یار بر او فرود نمیآید حسرت میخورد. در پایان شاعر میگوید چون روی یار را با چشم دل دیده، از چشم ظاهر بینیاز شده است.
هوش مصنوعی: ای جان من، درد عشق تو را جز همین تن لاغر و نزار من کسی تحمل نمیکند؛ همچنان که بخیه را جز نخ و سوزن نمیکشد. «کشیدن» هم به معنای تحملکردن درد است و هم کشیدن بخیه، و تن باریکشده از عشق به نخ و سوزن مانند شده است.
هوش مصنوعی: هرچند درمان دل نزد رقیبان است، دل با درد خود میسازد و حاضر نیست منت دشمن را بکشد.
هوش مصنوعی: بی قامت سروگونه و خط سبز و چهرهٔ گلمانند تو، دل من حتی به باغ بهشت هم کشش و میلی ندارد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو چون خورشید است و به هر جا تیغ پرتوش را کشیده، اما من که از حسرت سوختم، بر من تیغ نمیکشد؛ یعنی آرزو دارم با تیغ تو کشته شوم، ولی از این لطف بیبهرهام.
هوش مصنوعی: از وقتی شاهدی با چشم دل روی یار را دید، دیگر منت چشم سر و بینایی ظاهری را نمیکشد و به آن نیازی ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل بیرخ تو جانب گلشن نمیکشد
خاطر به سوی لاله و سوسن نمیکشد
بخرام سوی باغ، که گل با وجود تو
خوبی نمیفروشد و دامن نمیکشد
ای بخت خواب رفته، کجایی، که در فراق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.