ای زروی تو مه و خور را مدد
از ازل دوران حسنت تا ابد
حسن را از عاشقان باشد کمال
پادشاه از لشکری دارد مدد
در کتاب ما نمی گنجد حروف
درحساب ما نمی آید عدد
معنی اسما همه در ذات تو
مضمر ست ای دوست چون نه در نود
کشته عشقت نمیرد در مصاف
مرده شوقت نخسبد در لحد
صعب باشد در دل شوریده عشق
گرم باشد آفتاب اندر اسد
آدمی بی عشق تو دل مرده ییست
ورفرشته جان خود دروی دمد
در ره عشقت براق همتم
می زند بر توسن گردون لگد
وصف حسنت کی توان گفتن بشعر
کسب دولت چون توان کردن بکد
خامشی بهتر که نتوانم گرفت
خیمه گردون چو خرگه در نمد
نفس اسرار ترا نبود امین
دزد بر جوهر نباشد معتمد
عاشق از چرخ و ز انجم برترست
اختر عاشق نیاید در رصد
از کلام او خلایق بی خبر
وز مقام او ملایک در حسد
ترک گفته جان او ملک دو کون
محو کرده روح او رسم جسد
سیف فرغانی بتو جان تحفه داد
تحفه درویش نتوان کرد رد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عرفانی در ستایش زیبایی ازلی و ابدی معشوق که ماه و خورشید از او نور میگیرند و همهٔ نامها در ذات او نهفته است. شاعر ناتوانی شعر از وصف او را میپذیرد و خاموشی را برمیگزیند، سپس مقام عاشق را برتر از فلک و مایهٔ رشک فرشتگان میشمارد که از هر دو جهان و از تن گذشته است. در پایان سیف جان خود را چون هدیهٔ درویشانه به معشوق پیشکش میکند و امید پذیرش دارد.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که ماه و خورشید از روی تو نور و یاری میگیرند، دوران زیبایی تو از ازل تا ابد ادامه دارد.
هوش مصنوعی: کمال زیبایی به وجود عاشقان است، همانگونه که پادشاه از لشکریانش نیرو و یاری میگیرد.
هوش مصنوعی: وصف تو چنان بیکران است که حروف در کتاب ما نمیگنجد و عدد در حساب ما نمیآید؛ یعنی ستایش تو از شمار و نوشتن بیرون است.
هوش مصنوعی: ای دوست، معنای همهٔ نامها در ذات تو نهفته است، همانگونه که عدد نُه در نود پنهان است.
هوش مصنوعی: کسی که در میدان عشق تو کشته شود نمیمیرد و جاودانه است، و کسی که از شوق تو بمیرد در گور آرام نمیگیرد.
هوش مصنوعی: عشق در دل شیدا سخت و سوزان است، چنان که خورشید در برج اسد گرمتر است.
هوش مصنوعی: آدمی بی عشق تو دلمرده است، حتی اگر فرشته جان خود را در او بدمد.
هوش مصنوعی: مرکب بلندپرواز همت من در راه عشق تو بر اسب سرکش آسمان لگد میزند؛ یعنی همتم از فلک برتر است.
هوش مصنوعی: زیبایی تو را با شعر نمیتوان وصف کرد، همانگونه که بخت و دولت را با رنج و تلاش نمیتوان به دست آورد.
هوش مصنوعی: خاموشی بهتر است، چون همانطور که نمیتوانم خیمهٔ آسمان را مانند خرگاه در نمد بپوشانم، وصف تو را نیز نمیتوانم در سخن بگنجانم.
هوش مصنوعی: نفس امانتدار رازهای تو نیست، چنان که دزد را بر گوهر نمیتوان اعتماد کرد.
هوش مصنوعی: عاشق از فلک و ستارگان برتر است و ستارهٔ بخت عاشق در رصد و حساب منجمان نمیآید.
هوش مصنوعی: مردم از سخن عاشق بیخبرند و فرشتگان بر مقام او رشک میبرند.
هوش مصنوعی: جان عاشق ملک هر دو جهان را ترک کرده و روح او نشان و حکم تن را محو کرده است.
هوش مصنوعی: سیف فرغانی جان خود را به تو هدیه داد، و هدیهٔ درویش را نباید رد کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شب زمستان بود، کپی سرد یافت
کرمکی شبتاب ناگاهی بتافت
کپیان آتش همی پنداشتند
پشتهٔ هیزم برو بر داشتند
ما کلف الله نفسا فوق طاقتها
ولا تجود ید الا بما تجد
تا سنائی کیست کاید بر درت
مجد کو تا گویدش کز راه برد
نام او میدان و نقشش را مبین
[...]
دست تو بر هشت جنت مطلق است
بر سر هفتم فلک پای تو باد
پند آن پیر مغان یاد آورید
بانگ مرغ زند خوان یاد آورید
دجله دجله تا خط بغداد جام
میْ دهید و از کیان یاد آورد
خفتگان را در صبوح آگه کنید
[...]
بیخودی میگفت در پیش خدای
کای خدا آخر دری بر من گشای
رابعه آنجا مگر بنشسته بود
گفت ای غافل کی این در بسته بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.