دان و آگه باش اگر شرطی نباشد با منت
بامدادان پگه دست منست و دامنت
چند ازین شوخی قرارم ده زمانی بر زمین
نه همین آب و زمین بخشید باید با منت
سوزنی گشتم به باریکی به خیاطی فرست
تا همی دوزد گریبان و زه پیراهنت
آتش هجرت به خرمنگاه صبرم باز خورد
گفت از تو بر نگردم تا نسوزم خرمنت
گر نگیری دستم ای جان جهان در عشق خویش
پیشت افتم باژگونه خون من در گردنت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، از عشق و وابستگی عاطفی خود صحبت میکند و بر این نکته تأکید میکند که عشق واقعی بدون قید و شرط و منت باید باشد. او به حالت ناپایداری و شکنندگی خود در این رابطه اشاره میکند و میگوید که همچون سوزنی باریک شده است که در حال دوخته شدن به دست خیاط است. همچنین، به آتش هجرت و صبرش اشاره میکند که نشاندهندهٔ درد و دلتنگیاش است. در پایان، با تأکید بر نیازش به طرف مقابل، به این نکته میرسد که اگر دستش گرفته نشود، به شدت آسیب خواهد دید.
هوش مصنوعی: بدان و آگاه باش که اگر حرفی برای گفتن نباشد، صبحها دست من در دستان توست و تو نیز در دامن من هستی.
هوش مصنوعی: ماجرای شوخی و بازی نمیتواند برای من در مدت طولانی ادامه یابد. فقط از این زمین و آب نمیتوان انتظار داشت که بدون منت و بدهبستان چیزی را به من بدهند.
هوش مصنوعی: من به اندازهٔ سوزن باریک شدم و به خیاط فرستاده شدم تا برای تو گریبان و حاشیهٔ پیراهنت را بدوزد.
هوش مصنوعی: آتش هجرت به صبر و تحمل من آسیب زده است و میگوید که از تو دور نمیشوم تا زمانی که خرمن وجود تو نسوزد.
هوش مصنوعی: اگر ای محبوب، دست من را نگیری، در عشق تو به ناچار خواهم افتاد و خون من در گردن تو خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.