چشم روشن بادمان کز خود رهایی یافتیم
در مغاک خاک تیره روشنایی یافتیم
گرچه ما دور از طمع بودیم یک چندی کنون
از قناعت پایگاه پادشایی یافتیم
ما ازین باطل خوران آشنا بیگانهوار
پشت بر کردیم و با حق آشنایی یافتیم
هرگز از بار حسد خسته نگردد پشت ما
کز «قل الله ثم ذرهم» مومیایی یافتیم
اول اندر نشهٔ اولا گرفتار آمدیم
آخر اندر نشهٔ اخرا رهایی یافتیم
خاکپای کمزنان شد توتیای چشم ما
کار سرمان بود و آخر کار پایی یافتیم
سر فرو بردیم تا بر سروران سرور شدیم
چاکری کردیم تا کار کیایی یافتیم
پارسایان هر زمان ناپارسا خوانندمان
ما از آن بر پارسایان پارسایی یافتیم
گر همی خواهی که باشی پادشا و پارسا
شو گدایی کن که ما این از گدایی یافتیم
ما گدایان را ز نادانی نکوهش چون کنی
کاین سنا از سینهٔ پاک سنایی یافتیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از رهایی و آگاهی سخن میگوید و بیان میکند که چگونه از تاریکی و خاموشی به روشنایی و دانش رسیدهاند. او اشاره میکند که با وجود اینکه به دور از طمع بودند، از طریق قناعت به مقامهای بالا دست یافتند و با آشنایی با حقیقت، به آرامش و صفا نائل شدند. همچنین، او بر این نکته تأکید دارد که حسد نمیتواند آنها را خسته کند و به عنوان گدایان، به مقام والایی از شناخت و معنویت دست یافتهاند. در پایان، شاعر به این نتیجه میرسد که برای رسیدن به پادشاهی و پارسایی، باید از خودگذشتگی و گدایی آگاهانه را در نظر گرفت.
هوش مصنوعی: خوشحالم که از خودمان آزاد شدیم و به آرامش رسیدیم. در این دنیا پر از مشکلات و غم، به نور و روشنایی دست یافتهایم.
هوش مصنوعی: هرچند مدتی از خواستهها و آرزوهای بیپایه دور بودیم، اما حالا به برکت قناعت و رضایت از داشتههایمان به مقام والایی رسیدهایم که شبیه به پادشاهی است.
هوش مصنوعی: ما از کسانی که باطل را میخورند، فاصله گرفتیم و بهطور بیگانه به آنها پشت کردیم و اکنون با حقیقت آشنا شدهایم.
هوش مصنوعی: ما هرگز از بار حسادت خسته نمیشویم، چون از آیه «قل الله ثم ذرهم» (بگو تنها خدا را بپرستید و آنها را رها کنید) به آرامش و روشنی روحی دست یافتهایم.
هوش مصنوعی: در آغاز در نشئهٔ اولی، که اشاره به دنیا و تمایلات آن دارد، به دام افتاده بودیم، ولی در پایان در نشئهٔ آخرت که به رهایی و نجات معنوی مربوط است، به آزادی و رهایی دست یافتیم.
هوش مصنوعی: ما در ذلت و خواری به قدری خوار شدیم که پاهای زنانه برای ما خاکی از خود باقی گذاشت. همهٔ تلاشها و زحمات ما برای رسیدن به مقام و قدرت بود، اما در نهایت به جایی رسیدیم که تنها توفیق ما در پایمال شده شدن است.
هوش مصنوعی: با تواضع و فروتنی خود را به خدمت سروران (پادشاهان یا اشراف) گذاشتیم و از این طریق مقام و جایگاهی پیدا کردیم. از طرفی با ادب و خدمتگزاری، به بزرگی و قدرت (کیایی) دست یافتیم.
هوش مصنوعی: پارسایان در هر زمان ما را ناپارسایان مینامند، اما ما بهخاطر این ناپارسایی از آنان درستکاری و پارسایی را آموختهایم.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی پادشاه و پارسا باشی، باید گدایی کنی، چون ما به این مقام از طریق گدایی دست یافتهایم.
هوش مصنوعی: گدایان را به خاطر نادانی سرزنش نکن، زیرا این فضیلت و ارادتی که ما داریم، از دل پاک سنایی به دست آمده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ما نوای خویش را در بینوائی یافتیم
فخر بر شاهان عالم در گدائی یافتیم
ز آشنا بیگانه گشتیم از جهان و جان غریب
در جوار قرب جانان آشنائی یافتیم
سالها بانگ گدائی بر در دلها زدیم
[...]
ما سریر سلطنت در بینوائی یافتیم
لذت رندی ز ترک پارسائی یافتیم
سالها در یوزه کردیم از در صاحبدلان
مایهٔ این پادشاهی زان گدائی یافتیم
همت ما از سر صورت پرستی در گذشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.