سکوت معنویان را بیا و کار بساز
لباس مدعیان را بسوز و دور انداز
سکوت معنویان چیست عجز و خاموشی
لباس مدعیان چیست گفتگوی دراز
مرا که فتنه و پروانهٔ بلا کردند
هزار مشعلهٔ شمع با دلم انباز
به گرد خویش همی پرم و همی گویم
گهی بسوزد آخر فذلک پرواز
قمار خانهٔ دل را همیشه در بازست
نکرد هیچ کس این در به روی خلق فراز
به برده شاد مباش وز مانده طیره مشو
برو بباز بیار و همی به یار بباز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: سنایی در این غزل خاموشی اهل معنا را بر پرگویی مدعیان برتری میدهد و سکوت را نشان عجز و فروتنی میداند. سپس خود را پروانهای میخواند که گرد شمع عشق میگردد و پایان پروازش سوختن است. در پایان دل را قمارخانهای همیشهگشوده مینامد و توصیه میکند که به برد و باخت دل نبندی و همهچیز را در راه یار ببازی.
هوش مصنوعی: بیا و راه خاموشی اهل معنا را در پیش گیر و کار خود را سامان بده، و جامهٔ ظاهرنمایی مدعیان را بسوزان و دور بینداز.
هوش مصنوعی: خاموشی اهل معنا یعنی اقرار به ناتوانی و سکوت در برابر حق، و جامهٔ مدعیان یعنی سخنپردازی و گفتوگوی طولانی و بیحاصل.
هوش مصنوعی: مرا که شیفته و چون پروانهٔ گرفتار بلا ساختهاند، گویی هزار شعلهٔ شمع با دلم شریک و همراه است و دلم پیوسته در آتش است.
هوش مصنوعی: مانند پروانه پیوسته گرد خود میچرخم و میگویم: سرانجام و حاصل این پرواز آن است که روزی بسوزم.
هوش مصنوعی: در قمارخانهٔ دل همیشه باز است و هیچکس این در را به روی مردم نبسته است؛ یعنی راه عشقبازی و از خود گذشتن برای همه گشوده است.
هوش مصنوعی: به آنچه بردهای دلخوش مباش و از آنچه باختهای و از دست رفته آزرده مشو؛ برو و همه را ببـاز و آنچه داری بیاور و پیوسته در راه یار ببـاز.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زمانه اسب و تو رایض، به رای خویشت تاز
زمانه گوی و تو چوگان به رای خویشت باز
اگرچه چنگ نوازان لطیف دست بوند
فدای دست قلم باد دست چنگ نواز
تویی، که جور و بخیلی به تو گرفت نشیب
[...]
اگر چه دیده افعی بخاصیت بجهد
بدانگهی که زمرد بدو بری بفراز
من این ندیدم، دیدم که خواجه دست بداشت
برابر دل من بترکید چشم نیاز
اگر دو دیده افعی بهخاصیت بکند
بدانگهی که زمرد بدو برند فراز،
من این ندیدم و دیدم که میر دست بداشت
برابر دل من بترکید چشم نیاز.
بهشتوار شد از نوبهار گیتی باز
در بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
درم درم شده روی زمین چو پشت پلنگ
شکن شکن شده آب شَمَر چو سینه باز
سرشگ ابر کند هر فراز را چو نشیب
[...]
چو عزم کاری کردم مرا که دارد باز
رسد به فرجام آن کار کش کنم آغاز
شبی که آز برآرد کنم به همت روز
دری که چرخ ببندد کنم به دانش باز
اگر ندارم گردون نگویدم که بدار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.