زهی حسن و زهی عشق و زهی نور و زهی نار
زهی خط و زهی زلف و زهی مور و زهی مار
به نزدیک من از شوق زهی شور و زهی شر
به درگاه تو از حسن زهی کار و زهی بار
به بالا و کمرگاه به زلفین و به مژگان
زهی تیر و زهی تار و زهی قیر و زهی قار
یکی گلبنی از روح گلت عقل و گلت عشق
زهی بیخ و زهی شاخ و زهی برگ و زهی بار
بهشت از تو و گردون حواس از تو و ارکان
زهی هشت و زهی هفت زهی پنج و زهی چار
برین فرق و برین دست برین روی و برین دل
زهی خاک و زهی باد زهی آب و زهی نار
میان خرد و روح دو زلفین و دو چشمت
زهی حل و زهی عقد زهی گیر و زهی دار
همه دل سوختگان را از سر زلف و زنخدانت
زهی جاه و زهی چاه زهی بند و زهی بار
به نزدیک سناییست ز عشق تو و غیرت
زهی نام و زهی ننگ زهی فخر و زهی عار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به ستایش زیبایی و عشق می‌پردازد و به توصیف جلوه‌های مختلف معشوق می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های چهره و اندام معشوق، زلف و چشم‌های او یاد می‌کند و عشقش را با مفاهیمی چون نور و آتش مرتبط می‌سازد. او می‌گوید که وجود معشوق مایه آرامش و شادی است و در عین حال می‌تواند سبب درد و رنج عاشق شود. در نهایت، شاعر به پیوند عمیق و درونی خود با معشوق اشاره می‌کند که تمام وجودش را تحت تأثیر قرار داده است.
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی و روشنایی و آتش، و همچنین زیبایی خط و موی تو، همه چیز در تو ستوده شده است، حتی مور (موجودی ریز) و مار (موجودی خطرناک) نیز به خاطر تو زیبا و دلربا هستند.
هوش مصنوعی: از شدت شوقی که به تو دارم، در نزد من هیجان و شوق عجیبی وجود دارد، و در برابر تو، از زیبایی‌ات کارهای فراوان و بارهای سنگینی را به خود می‌گیرم.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و از صفات ظاهری او همچون زلف‌هایش، مژگانش و بدنش سخن می‌گوید. واژه‌های «تیر» و «تار» به زیبایی و جذابیت او اشاره دارند، و «قیر» و «قار» به تاریکی و سیاهی زلف‌هایش اشاره دارد که او را بیشتر درخشان و جذاب می‌کند.
هوش مصنوعی: عشق و عقل همچون گل و گیاه در وجود انسان رشد و نمو می‌کنند. اینجا به زیبایی و کمال روح اشاره شده که ریشه، شاخه، برگ و میوه‌اش همگی از عشق و عقل ناشی می‌شود.
هوش مصنوعی: بهشت و آسمان به واسطهٔ تو هستند و همهٔ حواس و اجزای عالم نیز به تو وابسته‌اند. در اینجا به عددهای هشت، هفت، پنج و چهار اشاره شده که به ترتیب به بهشت، زمین و عناصر وجود اشاره دارند.
هوش مصنوعی: ای تو که بر روی سر و دست من، بر چهره و دل من هستی، ای موجودی که از خاک، باد، آب و آتش شکل گرفته‌ای، تو بسیار باارزش و بی‌نظیری.
هوش مصنوعی: در میان هوش و روح، دو زلف و دو چشم تو وجود دارد که هر کدام به نوعی گره و وابستگی ایجاد می‌کند. این اشاره به جاذبه و魅یت خاص چهره و موهای معشوق دارد که می‌تواند هم آرامش‌بخش و هم پیچیدگی‌آور باشد.
هوش مصنوعی: دل همه محنت‌کشیده‌ها را زیبایی زلف و خوش‌حالی‌های زنخدان تو می‌سوزاند و در عین حال می‌سازد. این زیبایی هم دارای شکوه و عظمت است و هم می‌تواند به دام و زحمت تبدیل شود.
هوش مصنوعی: عشق سنایی به تو و غیرتش نسبت به تو، باعث شده که نام و ننگ، فخر و عار او همه به تو مربوط باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مکن یار مکن یار مرو ای مه عیار
رخ فرخ خود را مپوشان به یکی بار
تو دریای الهی همه خلق چو ماهی
چو خشک آوری ای دوست بمیرند به ناچار
مگو با دل شیدا دگر وعده فردا
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.