شمارهٔ ۱۳ - زبان حال حضرت زینب با ذوالجناح
ای ذوالجناح باوفا کو حسین من نور عین من
ای توسن فرخ لقا کو حسین من نور عین من
گو ای براق براق سیر سبط احمد را
ای رفرف صدره مقام کو محمد را
اندر کجا بگذاشتی شاه امجد را
طی کرده رو را تا کجا کو حسین من نور عین من
بردی به ملک لامکان سوی معراجش
بنهاده بر سر کبریا از شرف تاجش
یا برخدنک کوفیان کرده آماجش
احوال او برگو بما کو حسین من نور عین من
ای پیک فرخ پی بگو کو سلیمانم
کاندر ره او مانده است چشم گریانم
بنهاده بیکس از چه رو در بیابانم
ای هدهد شهر سبا کو حسین من نور عین من
رفت از پی آب حیات خضر راه من
میرسکندر پاسبان پادشاه من
رفت از عطش بر آسمان دود آه من
در این زمین پر بلا کو حسین من نور عین من
جان داده در راه وفا کو خلیل الله
قربانی راه خدا کو ذبیح الله
نار اللهم را بردهای سوی قربانگاه
از چه نیامد ازمنا کو حسین من نور عین من
کو باعث ایجاد عالم و آدم
کو موسی عمران کجاست عیسی مریم
هابیل مقتولم چه شد ثانی آدم
کو نوح طوفان عزا کو حسین من نور عین من
گردید زینب واژگون از چه ای توسن
یالت چرا شد غرقه خون بازگو با من
شد راکبت را در کجا ای فرس مسکن
بیمونس و بیآشنا کو حسین من نور عین من
افکنده صیاد قضا بهر نخجیرت
از بهر صید از بس بتن ناوک تیرت
بنشسته از پا تا بسر تیر و شمشیرت
ای آهوی دشت خطا کو حسین من نور عین من
بردی حسینم را کنون در صف هیجا
ای اسب بیصاحب چرا آمدی تنها
دارد سکینه در حرم شور و واویلا
گوید رقیه و ابا کو حسین من نور عین من
گر شمر ببریده سرش می نکن پنهان
لیکن حسینم تشنه رفت جانب میدان
تر شد گلوی خشک او داد آنگه جان
یا تشنه راسش جدا کو حسین من نور عین من
(صامت) بجا نگذاشتی از عزاداری
ملک و ملک را شد ز چشم جوی خوی جاری
الحق نمودی بر حسین در عزا یاری
در لرزه شد ارض و سما کو حسین من نور عین من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مثنوی زبان حال حضرت زینب است که پس از بازگشت ذوالجناح بیسوار و خونآلود به خیمهها، از او سراغ حسین را میگیرد. زینب حسین را به پیامبران و چهرههایی چون سلیمان، خضر، ابراهیم، اسماعیل، موسی، عیسی، هابیل و نوح مانند میکند و از زخمهای اسب و شیون سکینه و رقیه سخن میگوید. در پایان میپرسد آیا حسین سیراب جان داد یا تشنه سر بریده شد، و شاعر با تخلص خود از سوگواری فراگیر زمین و آسمان یاد میکند.
هوش مصنوعی: زینب خطاب به ذوالجناح، اسب وفادار امام حسین، میپرسد: ای اسب باوفا و خوشسیما، حسینِ من که نور چشم من است کجاست؟
هوش مصنوعی: ای اسبی که مانند براقِ پیامبر تند میروی و چون رفرفِ معراج جایگاهت تا سدرةالمنتهی است، بگو نوادهٔ پیامبر (احمد و محمد) کجاست؟
هوش مصنوعی: آن شاه بزرگوار را کجا گذاشتی و راه را تا کجا پیمودی؟ حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: آیا او را مانند پیامبر به معراج و عالم بیمکان بردی و خداوند از سر بزرگداشت تاج شرف بر سرش نهاد؟
هوش مصنوعی: یا او را هدف تیرهای کوفیان ساختی؟ حال او را به ما بگو؛ حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: ای پیک خجستهقدم، بگو سلیمانِ من (حسین) کجاست که چشم گریانم به راه او مانده است.
هوش مصنوعی: چرا مرا بیکس در بیابان رها کرده است؟ ای که چون هدهدِ شهر سبا خبرآورندهای، بگو حسین من کجاست.
هوش مصنوعی: خضرِ راه من (حسین) در پی آب حیات رفت؛ آن پادشاه من که چون اسکندر نگهبان و سرور بود رفت.
هوش مصنوعی: از تشنگی، دود آه من به آسمان رسید؛ در این سرزمین پربلا، حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: آن که چون ابراهیم خلیلالله جان در راه وفا داد و چون اسماعیل ذبیحالله قربانی راه خدا شد کجاست؟
هوش مصنوعی: ثارالله (خون خدا) را به قربانگاه بردی؛ چرا از منا (قربانگاه) بازنگشت؟ حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: کجاست آن که سبب آفرینش جهان و آدم است؟ کجاست آن که چون موسی پسر عمران و عیسی پسر مریم است؟
هوش مصنوعی: هابیلِ مقتولِ من، آن آدمِ دوم، چه شد؟ کجاست نوحِ این طوفان عزا؟ حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: ای اسب، چرا زینت (زین) تو واژگون شده و یالت غرق خون است؟ به من بازگو.
هوش مصنوعی: ای اسب، سوارت بییار و بیآشنا کجا منزل گرفت؟ حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: گویی صیاد تقدیر برای شکار تو این همه تیر بر تنت افکنده است.
هوش مصنوعی: از پا تا سرت تیر و شمشیر نشسته است؛ ای آهوی دشت ختن (در اینجا دشت خطا و بلا)، حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: حسینم را به صف جنگ بردی؛ ای اسب بیسوار، چرا تنها بازگشتی؟
هوش مصنوعی: سکینه در حرم شیون و واویلا دارد و رقیه «وا ابتاه» میگوید؛ حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: اگر شمر سرش را بریده است از من پنهان مکن؛ اما حسینم تشنه به میدان رفت.
هوش مصنوعی: بگو آیا گلوی خشکش تر شد و آنگاه جان داد، یا تشنه سرش را جدا کردند؟ حسین من کجاست؟
هوش مصنوعی: ای صامت، تو در عزاداری چیزی فروگذار نکردی؛ از چشم فرشته و آدمی (یا ملک و ملک) جوی اشک روان شد.
هوش مصنوعی: بهراستی در عزای حسین یاری کردی؛ زمین و آسمان به لرزه افتاد؛ حسین من کجاست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.