تنک بر جان در گلو راه نفس کی میشود
ای خدا این مرغ بیرون از قفس کی میشود
هر که چون عنقار جوی بینشانی آب خورد
همنشین و همدم اهل هوس کی میشود
آفتاب آسا کسی کاندر سپهرش منزلست
الفت او گرم با هر خار و خس کی میشود
مانده دل در آرزوی حرف تلخی از لبت
زان شکر شیرین دهان این مگس کی میشود
خسته اندر بیابان مانده دور از قافله
اضطرابش کم ز گلبانگان جرس کی میشود
عمر در نظاره پنهان به زلفت شد تمام
دزد در شب ایمن از خوف عسس کی میشود
گفتنی از شمشیر نازت روزی اندر خو نکشم
صبر و طاقت شد تمام اینکار پس کی میشود
از حریمت ماندهایم ای کعبه اقبال دور
بر طواف خاک کویت دسترس کی میشود
تا سوار توسن طبعی برو (صامت) براه
داد مقصود دلی با این فرس کی میشود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عارفانه از زبان عاشقی دورمانده است که آرزوی رهایی جان از قفس تن و رسیدن به کوی معشوق را دارد. شاعر با تمثیلهایی مانند عنقا و خورشید، مگس و شکر، جامانده از کاروان و دزد شب، بیقراری و دوری خود را نشان میدهد. از معشوق میخواهد وعدهٔ کشتنش با شمشیر ناز را عملی کند و آرزوی طواف کوی او را دارد. در بیت پایانی به خود هشدار میدهد که با اسب سرکش نفس نمیتوان به مقصود رسید.
هوش مصنوعی: کی راه نفس در گلویم تنگ میشود و جانم به لب میرسد؟ خدایا، کی این پرندهٔ جان از قفس تن آزاد میشود؟ شاعر آرزوی رهایی جان از تن را دارد.
هوش مصنوعی: کسی که مانند عنقا از جوی بینشانی و گمنامی آب نوشیده، یعنی از خود و از نام و نشان گذشته است، هرگز همنشین و همدم هوسرانان نمیشود.
هوش مصنوعی: کسی که مانند خورشید جایگاهش در آسمان است، با هر خار و خاشاکی گرم نمیگیرد و انس نمییابد. یعنی انسان بلندمرتبه با فرومایگان همدم نمیشود.
هوش مصنوعی: دلم در آرزوی شنیدن حتی سخنی تلخ از لب توست. این دل که مانند مگسی است، کی از آن لب شکرین کامی شیرین مییابد؟
هوش مصنوعی: کسی که خسته و درمانده در بیابان از کاروان جا مانده، با شنیدن بانگ زنگ کاروان آرام نمیگیرد و پریشانیاش کم نمیشود. یعنی عاشقِ دورمانده با نشانهای از دور آرام نمیشود.
هوش مصنوعی: عمرم در تماشای پنهانی زلف شبرنگ تو به پایان رسید. دزدی که در شب کار میکند، کی از ترس داروغه و شبگرد ایمن است؟ نگاه دزدانهٔ عاشق همیشه با ترس همراه است.
هوش مصنوعی: گفته بودی که روزی با شمشیر ناز خود مرا به خون میکشی. صبر و توانم تمام شد؛ پس این کار کی انجام میشود؟ عاشق مشتاق کشتهشدن به دست معشوق است.
هوش مصنوعی: ای که برای ما چون کعبهٔ بخت و سعادتی، از حریم تو دور ماندهایم. کی دستمان به طواف خاک کوی تو میرسد؟
هوش مصنوعی: ای صامت، تا وقتی سوار بر اسب سرکش طبع و نفس خود هستی، راه را برو اما بدان که با این اسب کی میتوان به مقصود دل رسید؟ یعنی با پیروی از نفس سرکش به مقصود نمیرسی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.