سر دار محبت سر فرازی برنمیدارد
اناالحق گفتن منصور بازی برنمیدارد
زمین از خاکساریها ز سر تا پا تواضع شد
سر میدان الفت ترکتازی برنمیدارد
کمال عرض حاجت خواهد و چشم امید این در
زمین عشق تخم بینیازی برنمیدارد
غرور و غمزه و ناز و تغافل گشت چون غالب
رعیت پروری عاشق نوازی برنمیدارد
به صبح و شام از زلف نگار تند خو (صامت)
مزن دم کاین دم شیر است بازی برنمیدارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به موضوع عشق و تواضع میپردازد و تأکید میکند که در عشق حقیقی، سرسختی و خودخواهی جایی ندارند. او به جزئیات ارتباط عاشقانه اشاره میکند و از دلایل نداشتن قدرت در برابر محبوب سخن میگوید. عشق واقعی به هیچ وجه نمیتواند با غرور، ناز و تغافل همراه باشد و در نهایت، شاعر به نیاز عاشق به صداقت و اعتماد اشاره میکند و میگوید که بازی با احساسات در این زمینه معنایی ندارد.
هوش مصنوعی: محبت و عشق به حقیقتی عمیق و والایی میرسد که هیچگاه از آن دست نمیکشد، حتی اگر عواقب سنگینی داشته باشد. مانند منصور حلاج که با گفتن "من هستم" جان خود را فدای اعتقادش کرد.
هوش مصنوعی: زمین به خاطر humble بودن عشق و محبت تا زیر پا تواضع کرده است و از کسی که برتر است، سرکشی نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: برای دستیابی به کمال و رفع نیازها، باید انتظار داشت و در زمین عشق، بذری از بینیازی کاشته نمیشود.
هوش مصنوعی: غرور و جذبه و ناز و بیاعتنایی، وقتی بر عاشق غالب میشود، دیگر نمیتواند محبت و نوازش را تحمل کند.
هوش مصنوعی: هرگز در صبح و شب از زلف زیبای آن معشوق پرخاش نکن، زیرا این زمان، زمان شیر است و نباید در این بازی شرکت کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.