فرستاد افسر و خورشید را خواند
برِ خود چون مه و خورشید بنشاند
حدیث صیدگاه و شیر و جمشید
حکایت کرد یک یک پیش خورشید
بدو گفت این پسر خسرو نژادست
که خسرو سیرت و خسرو نهاد است
رخش آیینه آیین شاهی است
ز سر تا پا همه فرّ الهی است
مرا مرد هنر پرورد باید
ز شخص بی هنر کاری نیاید
کنون در کار شادی من حزینم
غمی در دل نمیآید جز اینم
عیار گوهرش گرچه درست است
ولی یکبارگی در کار سست است
به هر بابی که کردم آزمایش
ندیدم یک سر مو زو گشایش
ز جاه و گوهر ارچه با نصیب است
ولی در کار چون تیغ خطیب است
خرد تیغ خطیبش میشمارد
که قطعاً هیچ بُرّایی ندارد
چو بشنید این فسانه افسر از جفت
بدو کرد آفرین از مهر و پس گفت:
«بدان، شاها حقیقت کان جوانمرد
که دیدهست او بسی گرم و بسی سرد
به پیش من کنون عین الیقین است
که نور دیده فغفور چین است
هوای خدمت درگاه قیصر
بر آوردش ز تخت و تاج و کشور
نشاط پایهٔ تخت خداوند
چو یاقوتش ز جای خویش برکند»



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: قیصر پس از نجات یافتن از مرگ به دست جمشید، همسرش افسر و دخترش خورشید را فرامیخواند و ماجرای شکارگاه و شیر را بازمیگوید و جمشید را جوانی شاهزاده و دارای فرّ ایزدی میستاید. سپس از شادی، خواستگار خورشید، گلایه میکند که با وجود نژاد اصیل در کار سست است و مانند شمشیر خطیب نمیبُرد. افسر در پاسخ تأیید میکند که جمشید پسر فغفور چین است و برای خدمت به قیصر از تاج و تخت خود دست کشیده است.
هوش مصنوعی: قیصر کسی را فرستاد و افسر (همسرش) و خورشید (دخترش) را نزد خود خواند و آن دو را که چون ماه و خورشید بودند در کنار خود نشاند.
هوش مصنوعی: ماجرای شکارگاه و شیر و دلاوری جمشید را یکایک برای خورشید بازگفت.
هوش مصنوعی: به او گفت این جوان از نژاد پادشاهان است و رفتار و سرشتش نیز شاهانه است.
هوش مصنوعی: چهرهاش آینهای است که آیین پادشاهی را نشان میدهد و سراپایش از شکوه و فرّ ایزدی سرشار است.
هوش مصنوعی: من به مردی هنرمند و کاردان نیاز دارم، زیرا از آدم بیهنر کاری برنمیآید.
هوش مصنوعی: اکنون در کار شادی (خواستگار خورشید) اندوهگینم و جز این غمی در دلم نیست؛ «شادی» هم نام اوست و هم با «حزین» تضادی لفظی میسازد.
هوش مصنوعی: هرچند گوهر و نژاد او اصیل و بیعیب است، در کارها یکسره سست و ناتوان است.
هوش مصنوعی: در هر زمینهای که او را آزمودم، به اندازهٔ سر مویی کار و گشایشی از او ندیدم.
هوش مصنوعی: اگرچه از مقام و نژاد بهرهمند است، در عمل مانند شمشیر خطیب است که فقط برای نمایش است.
هوش مصنوعی: خرد او را شمشیر خطیب میداند، چون چنین شمشیری هرگز نمیبُرد و کاری از آن ساخته نیست.
هوش مصنوعی: افسر چون این داستان را از همسرش شنید، با مهربانی او را ستود و سپس گفت:
هوش مصنوعی: «ای شاه، حقیقت را بدان که آن جوانمرد سرد و گرم روزگار بسیار چشیده است.
هوش مصنوعی: اکنون برای من به یقین روشن است که او فرزند عزیز و نور چشم فغفور چین است.
هوش مصنوعی: آرزوی خدمت به درگاه قیصر او را از تخت و تاج و کشورش بیرون آورده است.
هوش مصنوعی: شوق خدمت در پای تخت پادشاه او را مانند یاقوتی که از کان بیرون کشند، از جایگاه خود کنده و به اینجا آورده است.»
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.