برافکن پرده تا خورشید تابان از سما افتد
خرامان شو دمی تا سرو در بستان ز پا افتد
صبا بر هم مزن چین سر زلفش که میترسم
ختن ویران شود آشوب در شهر ختا افتد
شنیدم آن پری از شهر خود عزم سفر دارد
چه خوشباشد گذار محملش در شهر ما افتد
دلم تا دید آن چاه ز نخدان و خم گیسو
چو یوسف گه بچاه و گه بزندان بلا افتد
نسازم قبله تا از طاق محراب دو ابرویش
نماز من کجا مقبول درگاه خدا افتد
سیه شد روزگارم چون خطش از حسرت خالش
که باید جای هندو بر لب آب بقا افتد
صغیر از بهر دیدارش نشیند بر سر راهش
بود کانشاه خوبان را نظر سوی گدا افتد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف زیبایی معشوق است که چهرهاش خورشید را و قامتش سرو را شرمنده میکند و بوی زلفش مشک ختن و ختا را بیارزش میسازد. شاعر با شنیدن خبر سفر معشوق آرزو میکند گذرش به شهر او بیفتد و با اشاره به داستان یوسف، گرفتاری دلش را در چاه زنخدان و بند گیسو بیان میکند. در پایان، صغیر خود را گدایی میخواند که بر سر راه آن پادشاه خوبان نشسته تا شاید نگاهی از او نصیبش شود.
هوش مصنوعی: ای معشوق، پرده از چهره کنار بزن تا خورشید درخشان از شرم زیبایی تو از آسمان فرو افتد؛ لحظهای با ناز راه برو تا سرو باغ از دیدن قامتت از پا درآید.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، پیچ و خم سر زلف او را آشفته مکن، چون میترسم بوی مشک آن زلف چنان پراکنده شود که سرزمین ختن ویران و شهر ختا پرآشوب گردد. ختن و ختا به مشک معروف بودند و شاعر بوی زلف یار را برتر از مشک آنجا میداند.
هوش مصنوعی: شنیدهام آن معشوق پریرو قصد دارد از شهر خود سفر کند؛ چه خوب میشد اگر کجاوهاش از شهر ما بگذرد.
هوش مصنوعی: از وقتی دلم چاه زنخدان و پیچ گیسوی او را دید، مانند یوسف گاهی در چاه و گاهی در زندان گرفتار بلا میشود. چاه زنخدان به چاه یوسف و گیسوی پرپیچ به زندان او مانند شده است.
هوش مصنوعی: تا طاق دو ابروی او را که چون محراب است قبلهٔ خود نکنم، نمازم کجا در درگاه خدا پذیرفته میشود؟ یعنی عبادت بی عشق او پذیرفته نیست.
هوش مصنوعی: از حسرت خال سیاه او روزگارم مانند خط (موی تازهرستهٔ) چهرهاش سیاه شد؛ چرا باید آن خال سیاه که چون هندویی است، جایش کنار لب او باشد که چون آب حیات است؟ شاعر به خال حسد میبرد که به لب یار نزدیک است.
هوش مصنوعی: صغیر برای دیدن او بر سر راهش مینشیند، به امید آنکه شاید آن پادشاه زیبارویان نگاهی به این گدا بیندازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سر زلفت نمی خواهم که در دست صبا افتد
کز آن جانها رود بر باد و سرها زیر پا افتد
رقیب از حد برون پای از حد خود می نهد بیرون
مبادا دامن دولت که در دست گدا افتد
به چین زلفت ار گفتم حدیث مشک معذورم
[...]
نه از روی بصیرت سایه بال هما افتد
سیه مست است دولت، تا کجا خیزد، کجا افتد
به آن برچیده دامان تهمت خونم کجا افتد
نسازد دست رنگین گر به پای او حنا افتد
چه سازم با چنان بالابلندی عشوه پردازی
که در دیدن ز کوتاهی نگاهم پیش پا افتد
ز استغنا کشم در زیر دامن پای رغبت را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.