بر یتیمان پس مکن قهر ای سند
یاد آور از یتیمی های خود
این یتیمان را پدر باش و شفیق
گمرهان را رهنما شو بر طریق
احمدا، محروم سائل را مکن
نرم گو با سائلِ مسکین سخن
بانگ بر سائل مزن بین حاقه را
دیده ای چون درد فقر و فاقه را
زآنچه دادم بر تو سائل را بده
چونکه کِشتی، آب حاصل را بده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه با تأکید بر اهمیت کمک به یتیمان و سائلان، از خوانندگان میخواهد که هرگز یتیمان را مورد قهر و تنبیه قرار ندهند و به جای آن، محبت و شفقت ورزند. او به یادآوری دردها و رنجهای خود در دوران یتیمی و فقر میپردازد و توصیه میکند که باید همواره با سائلان با نرمش و مهربانی سخن بگویند. شاعر همچنین بر این نکته تأکید میکند که آنچه خداوند به فرد داده، باید به دیگران نیز منتقل کند و در این راه به یتیمان و سائلان یاری رساند.
هوش مصنوعی: بر یتیمان خشم نکن، ای سنند؛ به یاد بیاور که خودت نیز یتیم بودهای.
هوش مصنوعی: به کودکان بیسرپرست، محبت و محبت عطا کن و به افراد گمراه کمک کن تا راه درست را پیدا کنند.
هوش مصنوعی: مرد نادان، به درخواست افرادی که نیازمندند بیتوجهی نکن و با آنها به نرمی و مهربانی صحبت کن.
هوش مصنوعی: به شخصی که در حال درخواست کمک است، نگو که صدایش بزند، زیرا تو خودت درد فقر و نیاز را تجربه کردهای و آن را میشناسی.
هوش مصنوعی: به جای نگهداشتن آنچه به تو دادهام، آن را به درخواست کننده بده، زیرا مانند کشتی است که باید آب را جمعآوری کند و به دیگران منتقل کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.