بخش ۲۳ - خطاب به حضرت مهدی موعود علیه صلوات ﷲ الملک الودود و لطیفهای از ظهور آن سلطان غیب و شهود فرماید
ای شه قیوم قائم، بحر جود
ای وجودت موجد غیب و شهود
ای غمت سرمایه سودای عشق
پُر ز سودای غمت صحرای عشق
ما همه فانی و باقی ذات توست
تو چه وجه و این بقاء مرآت توست
ای منظم ز انتظامت کار ملک
ذات پاکت واحد القهار ملک
آفرینش جمله همچون آینه
جز تو زین آیینه نبود عاینه
آینه گر بیشمار و بی حد است
جلوه گر در جمله وجه سرمد است
هر دلی کآن شد به نور حق بصیر
بود از عون تو ای حی قدیر
گشت عونت، قفل قلبش را کلید
قفل ما را هم کلیدی، ای مجید
تا که یکجا چشم قلبم وا شود
بر فروغ طلعتت بینا شود
روی تو مرآت ذات اقدم است
پنجهات مشکل گشای عالم است
ای مبرّا از حیات و از ممات
وی معرّا از حدود و از جهات
ای به کلّ ماسوا علمت محیط
هم مرکب غرق بحرت هم بسیط
ای نهان از دیده و پیدا به دل
ای به پیدایی وجودت مستقل
نی نِهای مستور هم از چشم سر
در حقیقت نزد ارباب بصر
کی شوی پنهان تو ای جان جهان
جز ز چشم غافلان بد گمان
غافل آن باشد که نبود هیچ نور
در دل بیحاصل او از حضور
آنکه شد عارف به نور باهرت
هر کجا بیند عیان و حاضرت
مرحبا ای شاه جان افزای ما
ای به هر جا حاضر و پیدای ما
من که باشم تا که بگشایم زبان
در حضورت که عیانی یا نهان
چون به هر حالم تویی مولا و یار
بر تو کردم کار خود را واگذار
جان من باشد به جرم خود مُقِر
اَنت ربّی اَنت حسبی فانتصر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش خطاب و ستایشی عارفانه به امام مهدی موعود است که او را مظهر ذات حق و آینهٔ جمال ازلی میداند. شاعر میگوید آفرینش آینهای است که در آن تنها روی او جلوه دارد و او جز از چشم غافلان پنهان نیست، چون اهل بصیرت او را همهجا حاضر میبینند. در پایان، شاعر با فروتنی از گشوده شدن چشم دل خود میخواهد، به گناه خود اعتراف میکند و کارش را به او میسپارد.
هوش مصنوعی: ای پادشاه پاینده و برپا (قائم موعود) و ای دریای بخشش، ای کسی که وجودت پدیدآورندهٔ جهان پنهان و آشکار است.
هوش مصنوعی: ای که غم عشق تو سرمایهٔ شور و سودای عاشقان است و بیابان عشق سراسر از شوق و اندوه تو پر شده است.
هوش مصنوعی: ما همه نابودشدنی هستیم و آنچه پایدار میماند ذات توست؛ تو همان «وجه» باقی حقی و این بقا آینهای است که تو را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: ای که کار جهان و فرمانروایی با نظم و تدبیر تو سامان یافته است، ذات پاک تو جلوهٔ یگانهٔ چیره بر همهٔ ملک است.
هوش مصنوعی: همهٔ آفرینش مانند آینه است و جز تو کسی نیست که در این آینه دیده شود یا بینندهای در آن باشد.
هوش مصنوعی: اگرچه آینهها بیشمار و بیپایاناند، در همهٔ آنها یک روی جاودان جلوه میکند.
هوش مصنوعی: هر دلی که با نور حق بینا شد، این بینایی را از یاری تو یافت، ای زندهٔ توانا.
هوش مصنوعی: یاری تو کلید قفل دل او شد؛ ای بزرگوار، برای قفل دل ما نیز کلیدی بفرست.
هوش مصنوعی: تا چشم دلم یکباره گشوده شود و پرتو روی تو را ببیند.
هوش مصنوعی: روی تو آینهٔ ذات ازلی خداوند است و دست تو گرهگشای کارهای جهان است.
هوش مصنوعی: ای که از زندگی و مرگ پاک و برتری و از حد و مرز و جهت آزادی.
هوش مصنوعی: ای که دانش تو بر همهٔ آفریدگان احاطه دارد و هم موجودات مرکب و هم بسیط در دریای وجود تو غرقاند.
هوش مصنوعی: ای که از چشم ظاهر پنهانی و در دل آشکار، و آشکاری وجودت به خود تو قائم است و به دیگری نیاز ندارد.
هوش مصنوعی: نه، در حقیقت تو از چشم سر هم پوشیده نیستی، نزد اهل بصیرت.
هوش مصنوعی: ای جان جهان، تو کی پنهان میشوی؟ جز از چشم بیخبران بدگمان.
هوش مصنوعی: غافل کسی است که در دل بیثمرش هیچ نوری از حضور تو نباشد.
هوش مصنوعی: کسی که با نور درخشان تو آشنا و عارف شده، تو را همهجا آشکار و حاضر میبیند.
هوش مصنوعی: آفرین و خوش آمدی ای پادشاه جانبخش ما، ای که همهجا حاضر و برای ما آشکاری.
هوش مصنوعی: من کیستم که در پیشگاه تو، چه آشکار باشی چه پنهان، زبان به سخن بگشایم؟
هوش مصنوعی: چون در هر حال تو سرور و یار منی، کار خود را به تو سپردم.
هوش مصنوعی: جان من به گناه خود اعتراف دارد؛ تو پروردگار منی و تو برایم بسندهای، پس یاریام کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.