بود عبدالعظیم آنکو ز رتبت
کند بر وی تجلی حق بعظمت
پس او آرد تذلل در ولایت
ادای حق عظمت را بغایت
بچشم خلق پس ذات قدیمش
ز عظم خویش بنماید عظیمش
نماید مرتفع ذکر و ثنایش
میان خلق از حسن ولایش
چو خالی شد ز خویش از فرط ذلت
رسد تو قیرش از سلطان عزت
بهر کس افتد از عظمت نگاهش
شود او در تذلل خاک راهش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ شخصیت و مقام عبدالعظیم است که تحت تجلی حق و عظمت قرار دارد. او به خاطر ولایت و احسانش، خود را در برابر خداوند متذلّل و خاضع میداند و این تذلل را به خوبی به نمایش میگذارد. با این حال، عظمت و جایگاهش در نظر مردم بسیار بالاست و نام و ذکر او در میان خلق، همواره با حسن و زیبایی همراه است. در نهایت، نشان میدهد که با خالی شدن از خودپسندی و خودخواهی، انسان میتواند به مقام والای عزت و کرامت نزدیک شود.
هوش مصنوعی: عبدالعظیم موجودی است که به خاطر عظمت و مرتبتش، تجلی الهی بر او نمایان شده است.
هوش مصنوعی: پس او در برابر مقام والای حق با تواضع و ادب رفتار میکند و تمام تلاشش را برای احترام به عظمت آن به کار میگیرد.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که خداوند با شکوه و بزرگمنشیاش خود را به مردم نشان میدهد و عظمت او در ذاتش نهفته است. یعنی هنگام مشاهده آفرینش و نشانههای قدرت و بزرگیاش، مردم میتوانند عظمت واقعی او را درک کنند.
هوش مصنوعی: ذکر و نام او میان مردم به خاطر زیبایی و خوبیهایش به راستی بلند و برجسته است.
هوش مصنوعی: زمانی که انسان به دلیل خفت و ذلت از خود تهی شود، به قدرت و شرافتی از سوی بزرگترین مقام و پرچمدار عزت دست خواهد یافت.
هوش مصنوعی: هر کسی که به عظمت نگاه او بیفتد، در برابر او به خاک ذلت میافتد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.