ساقی جان بجام من ریخت می مدام دل
گشت ز پای تا سرم مست مدام جام دل
ملک دلست رام من سکه دل بنام من
دل همگی بکام من من همگی بکام دل
صدر جلال پادشه شاه براوست متکی
کوه و زمین و آسمان صف زده در سلام دل
عقل ستاده پشت در عشق بگاه مستقر
نوبت سلطنت زند بر طبقات بام دل
عرش بدان معظمی گشت بپای دل زمی
دولت عرش اعظمی یافت ز فیض عام دل
داده ببحر جوش را هوش و خرد سروش را
چرخ گشاده گوش را تا شنود کلام دل
دی ز سمای دل مهی دید مرا بمهمهی
گفت نمایمت رهی برد و نبرد نام دل
گفتم ماه من توئی دلبر و شاه من توئی
جز تو که داد خواهدم شرح دل و پیام دل
گفت که فاش میکند دعوی مستواللهی
ارض و سماست واله و کون و مکان غلام دل
گفتم من گدای تو خاک در سرای تو
میدهدم ندای تو فیض علی الدوام دل
کعبه توئی مراد را راه توئی معاد را
اینکه دهی جماد را سرعت سیر گام دل
دید بطوع بنده ام مرده شاه زنده ام
داد بدست سر من سلطنت تمام دل
مالک ملک دل شدم رسته ز آب و گل شدم
آدم معتدل شدم از شرف مقام دل
مست مدام حق منم باده جام حق منم
سر تمام حق منم از سر اهتمام دل
صبح صفای منتظر شام ندارد از اثر
گونه و زلف آن پسر صبح دلست و شام دل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عرفانی در ستایش مقام دل است: شاعر از جام دل مست شده و دل را پادشاهی میداند که عشق در آن فرمان میراند، عقل پشت در مانده و عرش و آسمان و زمین در برابرش خاضعاند. سپس گفتوگویی با ماهرویی از آسمان دل نقل میکند که راه دل را به او مینماید و چون فرمانبرداری او را میبیند، پادشاهی دل را به او میسپارد. در پایان شاعر خود را رسته از آب و گل و مست حق میخواند و رخ و زلف یار را صبح و شام دل میداند.
هوش مصنوعی: ساقیِ جان شرابِ همیشگیِ دل را در جام من ریخت و من سراپا از جام دل همیشه مست شدم.
هوش مصنوعی: سرزمین دل فرمانبردار من است و سکهٔ پادشاهی دل به نام من زده شده؛ دل یکسره به کام من است و من نیز یکسره به کام دل.
هوش مصنوعی: دل بر مسند شکوهِ پادشاهی تکیه زده و شاه بر او تکیه دارد؛ کوه و زمین و آسمان برای سلام دادن به دل صف کشیدهاند.
هوش مصنوعی: عقل بیرون در ایستاده و عشق در بارگاه جای گرفته است و بر بامهای دل نوبت پادشاهی مینوازد؛ یعنی فرمانروای دل عشق است نه عقل.
هوش مصنوعی: عرش با همهٔ بزرگیاش در برابر دل همچون زمینی پست شد و بزرگیِ «عرش اعظم» را از فیض همگانی دل یافت.
هوش مصنوعی: دل به دریا جوش و خروش و به فرشتهٔ وحی هوش و خرد بخشیده است و آسمان گوش گشوده تا سخن دل را بشنود.
هوش مصنوعی: دیروز ماهرویی از آسمان دل مرا در بیابانی سرگردان دید و گفت راهی به تو نشان میدهم؛ و نام دل را بر زبان آورد و هم نیاورد، یعنی به اشاره از دل سخن گفت.
هوش مصنوعی: به او گفتم: تو ماه و دلبر و شاه منی؛ جز تو چه کسی میتواند حقیقت دل و پیام آن را برایم شرح دهد؟
هوش مصنوعی: او گفت: دل آشکارا ادعای جایگاه استوای خداوند (بر عرش) را دارد؛ زمین و آسمان شیفتهٔ اویند و همهٔ هستی بندهٔ دل است.
هوش مصنوعی: گفتم: من گدای تو و خاک درگاه توام؛ ندای تو پیوسته فیض دل را به من میرساند.
هوش مصنوعی: تو کعبهٔ مقصود و راهِ بازگشت به سوی خدایی؛ تویی که حتی به جماد بیجان، شتاب گام برداشتن در راه دل میدهی.
هوش مصنوعی: چون فرمانبرداری مرا دید، مرا که مرده بودم شاهی زنده کرد و پادشاهی کامل دل را به دست جان و سرّ من سپرد.
هوش مصنوعی: فرمانروای سرزمین دل شدم و از قید آب و گل (تن و جهان مادی) رها گشتم و از برکت مقام دل، انسانی کامل و معتدل شدم.
هوش مصنوعی: منم که همیشه مست حقم و بادهٔ جام حقم؛ و به سبب همت و توجه دل، سرّ کامل حق در من است.
هوش مصنوعی: صبحِ صفا (شاعر) که در انتظار است شامی در پی ندارد؛ رخسار و زلف آن یار، صبح و شام دل است و روز و شبِ دل از اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
حلقه دل زدم شبی در هوس سلام دل
بانگ رسید کیست آن گفتم من غلام دل
شعله نور آن قمر میزد از شکاف در
بر دل و چشم رهگذر از بر نیک نام دل
موج ز نور روی دل پر شده بود کوی دل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.