کاکل کمند زلف تو شد دام آفتاب
تا شد غزال چشم سیه رام آفتاب
زان دم که ماه روی تو را دیده ام به خواب
هرگز نبرده ام به غلط نام آفتاب
زان رو که ناز گوشهٔ ابرو بود بلند
مه می شود هلال به پیغام آفتاب
لعل لبش به چشم سیاهش نمی رسد
نسبت به جام می نکنم جام آفتاب
آغاز مهر نیم دمی صبح صادق است
یک شام بیش نیست سرانجام آفتاب
هر شب برای داشتن [پاس] خاطر است
مشعل فروزی فلک و بام آفتاب
هرگز نیافت روزی خود غیر قرص نور
تا لقمه خوار خوان تو شد کام آفتاب
هرگز ندیده ایم سعیدا ز مفلسی
یک خرقهٔ درست بر اندام آفتاب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «آفتاب» زیبایی معشوق را برتر از خورشید مینشاند: زلف معشوق خورشید را به دام میاندازد و ماه برای همانندی با ابروی او هلال میشود. در میانهٔ غزل، شاعر از کوتاهیِ عمرِ مهر و خورشید سخن میگوید. در پایان، خورشید چون گدایی روزیخورِ سفرهٔ معشوق تصویر میشود که جز قرصی نان از نور ندارد و خرقهاش از تهیدستی پاره است.
هوش مصنوعی: کاکلِ تو که چون کمندِ زلف است، دامی برای خورشید شد؛ چنانکه خورشید رامِ غزالِ چشمِ سیاهِ تو گشت. یعنی زیبایی تو خورشید را هم اسیر و فرمانبر کرده است.
هوش مصنوعی: از وقتی که چهرهٔ ماهمانند تو را در خواب دیدهام، دیگر حتی به اشتباه هم نام خورشید را بر زبان نیاوردهام؛ زیرا خورشید در برابر روی تو ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: چون نازِ گوشهٔ ابروی تو بلندمرتبه است، ماه به پیغامِ خورشید خود را به شکل هلال درمیآورد تا به ابروی تو شبیه شود. هلالشدنِ ماه در نزدیکی خورشید دستاویز این خیال است.
هوش مصنوعی: لعلِ لبِ او در مستیبخشی به چشمِ سیاهش نمیرسد؛ همانگونه که من جامِ خورشید را با جامِ می برابر نمیدانم. یعنی هر چیز درخشان به پای سرمستیِ واقعی نمیرسد.
هوش مصنوعی: آغاز خورشید (و مهر) تنها نیمدمی از صبح راستین است و پایانش جز یک شام نیست؛ یعنی درخشش و مهرِ این جهان کوتاه و گذراست.
هوش مصنوعی: هر شب، چراغافروزیِ آسمان با ستارگان و آراستن بامِ خورشید برای نگهداشتن پاسِ خاطر است؛ گویی آسمان برای دلجویی و حرمت، شب را چراغان میکند.
هوش مصنوعی: از زمانی که خورشید روزیخورِ سفرهٔ تو شد، جز قرصی از نور روزیِ دیگری نیافت. «قرص» به معنای گردهٔ نان و گردیِ خورشید ایهام دارد.
هوش مصنوعی: سعیدا، از تهیدستیِ خورشید هرگز ندیدهایم که خرقهای درست و بیپارگی بر تن داشته باشد؛ پرتوهای پراکندهٔ خورشید مانند خرقهٔ پارهٔ درویشان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.