تو تا به کی دل و جان در امان نگه داری
ز تیر حادثه تا کی نشان نگه داری
لب از حلاوت آن وانمی شود دیگر
اگر تو قند سخن در دهان نگه داری
خیال غیر به دل می کنی چه شرم است این
که در میان حرم با بتان نگه داری
چه غنچه های معانی به دل شکفته نگردد
به شرط آن که چو سوسن زبان نگه داری
امانتی است محبت خدا سپرده تو را
خیانتی نکنی به ز جان نگه داری
اگرچه ابلق نفس تو سرکش افتاده است
ولی به جادهٔ خواهش عنان نگه داری
تو آن زمان ز کریمان روزگار شوی
که سود خویش دهی و زیان نگه داری
تو را به حضرت او بازگشت خواهد بود
نیاز و عجز و الم ارمغان نگه داری
یقین شوی تو هم آغوش او که خمیازه
به آرزو نکشی چون گمان نگه داری
به یادگار قیامت نشان درد محبت
اگر به دل نتوانی به جان نگه داری
از آنچه غیر رضای تو در جهان باشد
مرا به حق رضایت از آن نگه داری
رسد تو را به دل اسرارهای غیب سعیدا
که راز خویشتن از ترجمان نگه داری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل اندرزی و عرفانی است که شاعر در آن خود و خواننده را به رها کردن عافیتطلبی، خاموشی و رازداری، دوری از اندیشهٔ غیر خدا، مهار نفس و بخشندگی فرا میخواند. محبت را امانت الهی میداند و نیاز و عجز را ارمغان بازگشت به درگاه حق. در پایان دعایی برای دوری از هرچه جز رضای خداست میآورد و نتیجه میگیرد که رازداری راه دریافت اسرار غیب است.
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی دل و جانت را در امان و دور از خطر نگه داری و تا کی خود را از تیر حوادث (و تیر عشق) محفوظ بداری؟ یعنی باید دل را به عشق و بلا بسپاری.
هوش مصنوعی: اگر سخنِ شیرین چون قند را در دهان نگه داری و بر زبان نیاوری، از شیرینی آن لبت دیگر باز نمیشود؛ یعنی خاموشی خود شیرینی و لذتی دارد.
هوش مصنوعی: اندیشهٔ غیر از دوست را در دل راه میدهی؛ این چه شرمآور است، مانند آن است که در میان حرم کعبه بت نگه داری.
هوش مصنوعی: اگر مانند سوسن که ده زبان دارد ولی خاموش است، زبانت را نگه داری، غنچههای معنا در دلت شکوفا میشوند.
هوش مصنوعی: محبت امانتی است که خدا به تو سپرده؛ در آن خیانت نکن و آن را از جان عزیزتر نگه دار.
هوش مصنوعی: هرچند اسب ابلق و سرکش نفس تو رام نیست، باید در راه خواهشها افسارش را نگه داری و مهارش کنی.
هوش مصنوعی: تو وقتی از بخشندگان روزگار به شمار میآیی که سود خود را به دیگران ببخشی و زیان را برای خود نگه داری.
هوش مصنوعی: سرانجام به درگاه خداوند بازمیگردی؛ پس نیاز و ناتوانی و درد را به عنوان هدیه برای آن روز نگه دار.
هوش مصنوعی: اگر گمان و تردید را کنار بگذاری و در آرزو خمیازهٔ انتظار نکشی، بیگمان به وصال و همآغوشی او میرسی.
هوش مصنوعی: نشانهٔ درد محبت را تا قیامت به یادگار نگه دار؛ اگر در دل نتوانستی، در جانت حفظش کن.
هوش مصنوعی: خطاب به خدا: به حق رضایتت مرا از هر چه در جهان جز رضای توست دور و محفوظ بدار.
هوش مصنوعی: ای سعیدا، اگر راز خود را حتی از واسطه و بازگوکننده پنهان داری، اسرار غیب به دلت الهام میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.