|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بیا به وادی بیداد تخت و چادر زن
به قتل هر دو جهان دست و آستین بر زن
چو آفتاب، سر از مشرق امید برآر
گشای کاکل و طعنی به مشک و عنبر زن
چو خضر در پی آب سیه چه می گردی
بیا به میکده جام شراب احمر زن
مساز گردن خود خم به پیش کس به طمع
اگر دراز کنی دست خویش بر سر زن
درون خانه اگر تنگ شد سعیدا دل
ز خود تهی شود و چون حلقه زود بر در زن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از معشوقه خود دعوت می‌کند تا به وادی بیداد برود و زیبایی و جذابیتش را به نمایش بگذارد. او به او می‌گوید که همچون آفتاب امیدش را به دیگران برساند و این جذبه را با عطر و طعمی دلپذیر همراه کند. همچنین شاعر به او توصیه می‌کند که به میکده آمده و از زندگی و لذت‌های آن بهره‌برداری کند. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که به خود اعتماد کند و در مواجهه با دیگران سرفرود نیاورد. در نهایت، شاعر از فضای تنگ خانه می‌گوید و به معشوق یادآوری می‌کند که با به اشتراک گذاشتن خود، دل‌ها را پر کند.
هوش مصنوعی: بیا به جایی پر از ظلم و ستم، جایی که برای زن همواره سختی و فشار وجود دارد. در اینجا، هر دو جهان تحت تأثیر سختی‌ها و مشکلات ناشی از این وضعیت قرار دارند و زندگی زن به خطر افتاده است.
هوش مصنوعی: نیکوست که به مانند آفتاب، از صبحگاهی نو و امیدبخش سر برافراشته و زیبایی‌هایت را در معرض دید قرار دهی، مانند گلی که با عطر و بوی خوشش دیگران را مجذوب می‌کند.
هوش مصنوعی: چرا مثل خضر که برای یافتن آب می‌گردد، به دنبال چیزهای غیر واقع‌گرایانه می‌روی؟ بیا به میکده برو و از شراب قرمز بنوش.
هوش مصنوعی: هرگز گردن خود را به خاطر کسی خم نکن، زیرا اگر دستت را برای طلب کمک دراز کنی، ممکن است بر سرت بکوبند.
هوش مصنوعی: اگر درون خانه تنگ و باریک شود، سعیدا، دل انسان از خود خالی می‌شود و باید زود بر در بکوبی و بیرون بروی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.