لامکانی تو و امکان تو بی چیزی نیست
نهی در عالم فرمان تو بی چیزی نیست
از گریبان جهان سر به درآورده مرا
دست در گوشهٔ دامان تو بی چیزی نیست
صد هزاران به تمنای تو چون اسماعیل
واله و کشته و حیران تو بی چیزی نیست
روبرو با دل مجروح ستمدیدهٔ ما
حلقهٔ زلف پریشان تو بی چیزی نیست
در گلو اشک گره گشته و خون می گریم
نالهٔ زار ز هجران تو بی چیزی نیست
نمکی ریخته گویا به دلت از شورم
گریه ام زان لب خندان تو بی چیزی نیست
خودنمایی است مگر قصد تو با خلق جهان
که چو گل چاک گریبان تو بی چیزی نیست
خورده ای تیغ نگاهی مگر از دست کسی
که به دل زخم نمایان تو بی چیزی نیست
ای سعیدا لب شیرینِ که داری به خیال
طوطی طبع غزلخوان تو بی چیزی نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «بی چیزی نیست» بر این اندیشه بنا شده که هیچ امری بیسبب و بیحکمت نیست. آغاز آن به خداوند یا معشوق برتر از مکان نظر دارد و بعد به زلف، لب خندان و گریبان چاک معشوق و ناله و گریهٔ عاشق میرسد. در یکی از بیتها شاعر گمان میبرد که معشوق هم زخم نگاه کسی را خورده است. در پایان، سعیدا شیرینی شعر خود را نتیجهٔ خیال لب شیرین کسی میداند.
هوش مصنوعی: تو برتر از مکانی و امکان و آفرینش تو بیحکمت و بیسبب نیست؛ حتی نهی و بازداشتنی که در قلمرو فرمان تو هست، رازی و دلیلی دارد.
هوش مصنوعی: اینکه سر از گریبان جهان بیرون آوردهام و به هستی آمدهام، و اینکه دستم به گوشهٔ دامن تو چنگ زده است، بیدلیل نیست.
هوش مصنوعی: صدها هزار نفر مانند اسماعیل که برای قربانی تسلیم شد، در آرزوی تو شیفته و کشته و سرگشتهٔ تو هستند و این بیسبب نیست.
هوش مصنوعی: اینکه حلقهٔ زلف آشفتهٔ تو درست روبهروی دل زخمی و ستمکشیدهٔ ما قرار گرفته، بیمنظور نیست؛ زلف تو برای به دام انداختن و آشفتن دل ماست.
هوش مصنوعی: اشک در گلویم گره شده و خون میگریم؛ این نالهٔ زار من از جدایی تو بیدلیل نیست.
هوش مصنوعی: گویا شوریدگی و سوز من نمکی بر دل تو ریخته است؛ گریهٔ من از لب خندان تو بیسبب نیست، یعنی خندهٔ تو مایهٔ گریهٔ من است.
هوش مصنوعی: شاید قصد تو جلوهگری و خودنمایی در برابر مردم جهان است، زیرا گریبان چاکشدهٔ تو مانند گل شکفته بیمنظور نیست.
هوش مصنوعی: شاعر از معشوق میپرسد: آیا تو هم از دست کسی زخم شمشیر نگاهی خوردهای؟ چون زخمی که بر دلت آشکار است بیدلیل نیست.
هوش مصنوعی: ای سعیدا، لب شیرین چه کسی را در خیال داری؟ طبع تو که مانند طوطی غزل میخواند، بیسبب چنین شیرینسخن نیست؛ طوطی به شوق شکر سخن میگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خوابِ آن نرگسِ فَتّانِ تو، بی چیزی نیست
تابِ آن زلفِ پریشانِ تو، بی چیزی نیست
از لبت شیر روان بود که من میگفتم
این شکر گِردِ نمکدانِ تو، بی چیزی نیست
جان درازیِ تو بادا که یقین میدانم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.