گنجور



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

فردین اردوانی نوشته:

من این شعر را کاملتر دیده‌ام :

شماره ٧٨٣: مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد

مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد/غنچه خاموش بلبل را به گفتار آورد
از حجاب حسن شرم آلوده لیلی هنوز/بید مجنون سر به زیر انداختن بار آورد
عشق دل را از تمنا پاک نتوانست کرد/این کباب خام آتش را به زنهار آورد
لذت دیدار می بخشد نقاب روی یار/پشت این آیینه طوطی را به گفتار آورد
چون نشیند، فتنه آخر زمان ساکن شود/چون زجا خیزد، قیامت را به رفتار آورد
برنگردد در قیامت جان مشتاقان به جسم/کیست این سیلاب را دیگر به کهسار آورد؟
دیده بی شرم فیض از روی نیکو می برد/طفل جیب و دامن پرگل زگلزار آورد
دانه ای کز روی آگاهی نیفشانی به خاک/خوشه اشک ندامت عاقبت بار آورد
خود مگر از روی لطف آیینه دار خود شود/ورنه مسکن نیست موسی تاب دیدار آورد
سنگباران کرد مالک را زلیخا از گهر/این سزای آن که یوسف را به بازار آورد!
می شمارد خار پیراهن رگ جان را تنش/چون میان نازک او تاب زنار آورد؟
از دهان مار صائب می رباید مهره را/هر که دل بیرون از آن زلف سیه کار آورد

👆☹

سپید نور نوشته:

این تک بیت در حقیقت دو مصرع نخست غزل شمارهٔ ۲۳۸۳ صائب است که در میان مردم به کنایه و ضرب المثل رواج دارد. امروزه گاهی در میان مردم شنیده می شود که مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد
و یا آن که
مستمع صاحب سخن را بر سر شوق آورد

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.