|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این اشعار به توصیف تجربهای عمیق و روحانی میپردازد. شاعر به دنیایی خارج از محدودیتهای ظاهری و رنگها اشاره میکند و میگوید که در این دنیا ما توانستهایم به حقیقتی عمیقتر دست یابیم. لحظهای که دل ما شکسته میشود، به نوعی به آرامش و گوارایی میانجامد، به ویژه زمانی که با واقعیتهای تلخ روابط انسانی مواجه میشویم. به طور کلی، این شعر احساسات عمیق و پیچیدهای را در مورد زندگی، دوستی و طبعیت انسان بازتاب میدهد.
هوش مصنوعی: از دنیای بالا و آسمانها بیرون آمده، مانند رنگی که به شیشهای میزنیم، به جهانی که در آن هیچ رنگی وجود ندارد، چنگ انداختهایم.
هوش مصنوعی: زمانی که بهطور ناگهانی دلخوشیهای دوستان را فراموش کردیم و احساساتمان را نسبت به آنها سرد کردیم، دلتنگی و زخمهای عاطفی برای ما راحتتر شد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.