دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری
ز بوسه نام مرا در شکر نمی گیری
فریب می دهی از وعده دروغ مرا
شکوفه می کنی اما ثمر نمی گیری
دل رمیده من در کمین پروازست
چرا خبر ز من ای بی خبر نمی گیری؟
در آستانه دیگر سراغ خواهی کرد
سر مرا اگر از خاک برنمی گیری
دل شکسته نخواهد به این کسادی ماند
ازین متاع چرا بیشتر نمی گیری؟
متاع یوسفی من به جا نمی ماند
چرا به قیمت خاک این گهر نمی گیری؟
شکار مفت مرا شاهباز بسیارست
چرا مرا به ته بال و پر نمی گیری؟
بگو صریح که از انتظار خون نکنم
اگر دل از من خونین جگر نمی گیری
همیشه دور به کام کسی نمی گردد
چرا به ساغری از ما خبر نمی گیری؟
درازدستی آه مرا به لطف ببخش
عنان جور و ستم را اگر نمی گیری
چگونه دل به تو بندد کسی، که با این ربط
خبر ز صائب خونین جگر نمی گیری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل گلایهٔ عاشقی است از معشوقی که حالش را نمیپرسد و با وعدههای دروغ فریبش میدهد. شاعر دل شکستهاش را کالایی گرانبها و ارزانشده مینامد و هشدار میدهد که این کالا و این شکار بیخریدار نمیماند و دیگران آن را خواهند برد. در پایان از معشوق میخواهد یا صریح جواب رد بدهد یا آه او را ببخشد، و میپرسد با چنین بیاعتنایی چه کسی به او دل میبندد.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوق گله میکند: چه پیش آمده که دیگر حالم را نمیپرسی و نام مرا با بوسه شیرین نمیکنی و به لب نمیآوری؟
هوش مصنوعی: با وعدههای دروغ فریبم میدهی؛ مانند درختی که شکوفه میکند ولی میوه نمیدهد، وعده میدهی اما به آن وفا نمیکنی.
هوش مصنوعی: دل رمیدهٔ من آمادهٔ پرواز و رفتن است؛ ای بیخبر، چرا پیش از آنکه برود سراغی از من نمیگیری؟
هوش مصنوعی: اگر اکنون سر مرا که بر خاک درگاهت افتاده برنداری، روزی ناچار باید آن را بر آستان دیگری جستوجو کنی.
هوش مصنوعی: دل شکسته همیشه چنین بیخریدار و ارزان نمیماند؛ چرا اکنون که ارزان است بیشتر از این کالا نمیخری؟
هوش مصنوعی: کالای من که مانند یوسف گرانبهاست باقی نمیماند و خریدار پیدا میکند؛ چرا این گوهر را که به بهای خاک عرضه شده نمیخری؟
هوش مصنوعی: برای شکار رایگانی چون من شاهبازهای بسیاری هستند؛ چرا تو مرا زیر بال و پر حمایت خود نمیگیری؟
هوش مصنوعی: اگر دل مرا که جگرم از غم خونین است نمیپذیری، صریح بگو تا بیهوده از انتظار خود را خوندل نکنم.
هوش مصنوعی: روزگار همیشه به کام یک نفر نمیچرخد؛ چرا با فرستادن جامی هم از ما یادی نمیکنی؟
هوش مصنوعی: اگر جلوی ظلم و ستم خود را نمیگیری، دستکم از سر لطف گستاخی آه مرا که به سوی تو دراز میشود ببخش.
هوش مصنوعی: صائب میگوید: با این رفتار و بیاعتنایی که از صائب خونینجگر خبر نمیگیری، چگونه کسی میتواند به تو دل ببندد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.